donderdag 27 augustus 2015

Top vijf rariteitenkabinet verhuizing

Retteketet, hier is het rariteitenkabinet!
Het kan je bijna niet ontgaan zijn, we zijn pas verhuisd. En voor de verhuizing moest ik ons huis leegmaken. Opuimen dus! En nu vond ik mezelf best een 'ordentelijke en frische huisvrouw', mwa, dat valt dus nog te bezien...
O ja, al te serieuze bloglezers wordt nu vriendelijk doch dringend verzocht dit blog te verlaten... ;-)

Tijdens het opruimen van de kelder (where else?) kwam ik wat opmerkelijke dingen tegen. En zo ontdekte ik mijn top vijf rariteitenkabinet van de verhuizing...

1. Vergeten dingen
Met stip op nummer 1 en erg gênant... Spullen waarvan je domweg vergeten was dat je ze had... Ken je dat? Zo bleken we zelf een tackert te hebben, een nietapparaat... De nietjes bleken niet algemeen verkrijgbaar en bovendien was tackert niet geschikt voor onze klusdoeleinden... Gelukkig maar, want ja, best erg toch? Ik was ook even vergeten dat ik nog een groente/fruitpers had voor op de Kenwood keukenmasjien... Ook niet zo heel erg, want de Versapers slowjuicer die ik heb, is toch echt heel anders, maar toch,... gênant blijft het... Hoewel het ook wel weer een beetje is als met de zogeheten 'vergeten groenten', soms is het helemaal zo raar niet dat ze vergeten zijn... En gelukkig komt een aantal andere 'vergeten' gereedschappen juist nu weer goed van pas! Wie wat bewaart...

2. Een grote doos vol... kabels en snoeren
Echt een grote doos vol kabels, snoeren, adapters, afstandsbedieningen, batterijen, opladers van al lang verloren gegane en afgedankte apparaten. Waarom bewaren we die? Je kunt er niets meer mee en als je het nog wel kunt, doe je het niet... En dat in het draadloze tijdperk... waarover ik tegen Martin altijd mopper 'het is toch draadloos, waarom zit er dan een snoer aan?' en Martin steevast antwoordt met een hele grote grijns...

3. Geheime fetisj? Schuursponsjes, 34 maar liefst...
Vierendertig schuursponsjes vond ik in mijn kelder, 34! Schone, frisse, ongebruikte schuursponsjes. Raar zeg! Want eeeeh, eigenlijk gebruik ik helemaal niet zo veel schuursponsjes. Nou ja, misschien is dat nou net de reden dat ik er 34 in de kelder tegenkwam...

4. Tegelmanie? Tegels in alle soorten en maten...
In onze kelder lagen tegels in alle soorten en maten... Ik had er zelf een tegelwinkeltje mee kunnen beginnen, ware het niet dat de hoeveelheid per soort te klein was om er nog iets fatsoenlijks mee te kunnen betegelen dan wel de tegels dusdanig gedateerd waren dat ze zelfs niet meer in aanmerking kwamen voor de hippe termen retro of vintage... Nou, dan weet je het wel... Witte glanstegels met een soort grijze spikkel met een groene/oranje rand, ieeeeek! Erfenis uit een ver verleden waarschijnlijk. Toen wij het huis kochten, was holy menoly geen enkele ruimte met deze tegels betegeld... Waarom wij deze tegels dan ook nog eens 10 jaar bewaarden, is aan niemand uit te leggen...

5. O, o, een stiekeme SM-kelder? Plop en trekdingen...
Heb je alles gehad, kom je dingen tegen die je ogenblikkelijk aan sm-achtige werktuigen doen denken. En het spijt me, ik probeer echt netjes te doen en vraag het me verder niet, maar ik dacht dat ik een 'reetveer' (sorry!) had gevonden, het leek me echt zoiets...
Na voorzichtig navragen bleek het hier echter om iets heel anders te gaan... Het trekding, een soort lange spiraalachtige trekveer met een rood (jaaaa) houten handvat, blijkt een riooltrekkert of zoiets te zijn voor als je toilet verstopt is... Aha, geen reetveer dus! Geen idee waarom dat in onze kelder te vinden was, want onze toiletten zijn nooit verstopt geweest... In dezelfde categorie vreemd, vond ik ook de ploppert, alias de gootsteenontstopper. Waarom, waarom, waarom?

En jij?
Heb jij ook van die rare dingen in je kelder of in je schuur, dat kan natuurlijk ook,, en anders misschien op zolder? En ben jij met een verhuizing of grote schoonmaak ook wel eens 'vergeten' dingen tegengekomen? Ik ben heel benieuwd naar jouw persoonlijke rariteitenkabinet!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

woensdag 26 augustus 2015

Fietsen rond Fochteloërveen




















Op de fiets, op de fiets...
Ga je heerlijk en het kost helemaal niets, pompomdiepom! Afgelopen zaterdag was het stralend zomerweer hier in Drenthe en... we waren zomaar een dagje vrij! Hoog tijd dus om eindelijk weer eens een een lekker stukkie te gaan fietsen. We kozen hiervoor het schitterende natuurgebied Fochteloërveen uit in het grensgebied van Drenthe en Friesland.


                                 
     


















Wat een prachtig natuurgebied! Je kunt trouwens alleen om Fochteloërveen heen fietsen en niet er doorheen. Een beetje jammer, maar begrijpelijk als de reden hiervoor natuurbescherming is. Omdat we dit jaar nog niet veel gefietst hebben, kozen we voor een korte route van 34 kilometer. Prima te doen! En o, wat hebben we dit gemist! Want was is Nederland mooi en wat is fietsen toch heerlijk! Fijne bijkomstigheid is dat het nog gratis is ook...

Koene ridder... *zwaait naar zijn lieve fans...* 


Dappere prinses *blaast tegenwind gewoon weg...*

Lekker gebruind door de zon en helemaal ontspannen en blij besloten we dat we dit weer veeeel vaker gaan doen. Als het droog is tenminste, want we hebben allebei een gruwelijke hekel aan fietsen door de regen en dat is ook helemaal niet praktisch en handig als je een bril draagt... We duimen voor droog weer, want als het even kan, gaan we volgend weekend weer

Van huis meegebrachte gezonde lunch...
Salade met kipfilet en bacon.

Knapperige ijsbergsla met wilde tomaatjes, puntpaprika en komkommer, mmmmm. 

Als toetje een overheerlijk softijsje, niet meegebracht van huis,
maar gekocht in Appelscha...
Meer informatie over Fochteloërveen vind je op de website van Natuurmonumenten *klik* .

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

dinsdag 25 augustus 2015

Opladen in het bos

Stekker erin en laden maar...
Kon het maar zo makkelijk... Net als je mobiele telefoon of je iPaddie, hupsakee kabeltje erin, stekkertje in het stopcontact en opladen maar. Net zolang tot je weer 100% volgeladen bent... Makkelijk en snel. Helaaassssss... zo werkt het dus niet...

Na de verhuizing van Dordrecht naar Drenthe zou ik wel eens even flink gaan opladen. Lekker uitrusten, boekjes lezen, niets doen, beetje luieren, mijmeren over de toekomst, heerlijk opladen in het bos. En dat gaat ook gebeuren! Alleen tot nog toe nog even niet... Althans, niet helemaal.

Blogvakantie
Afgelopen weken nam ik wel blogvakantie, maar dat was eerlijk gezegd omdat ik het te druk had om blogs te schrijven... Voor degenen die zich zorgen maakten dat ik hier in het bos zat te verpieteren en weg te kwijnen, vast een hele geruststelling... IK heb hier weinig kans om weg te kwijnen...

Zo is allerliefste vriendin Anne helemaal alleen vanuit het wilde westen met de auto naar Drenthe gereden om mij een dagje uit mijn hut te sleuren. Tot groot genoegen overigens, we hebben een geweldig leuke dag gehad! Mijn lieve bosburen komen regelmatig vragen of ik een bakkie koffie bij ze kom drinken, die vinden me echt heel eenzaam geloof ik. Zelf ervaar ik dat dus helemaal niet zo, want ik ben maar een paar dagen/nachten per week alleen en hoe alleen is alleen nog tegenwoordig? Facetime werkt uitstekend, internet doet het meer dan goed en met een beetje mazzel heb ik ook bereik met mijn mobiele telefoon. Helaas heb ik regelmatig geen bereik... het is wel een beetje maf dat je bij wijze van spreken wel bereik hebt in de Sahara, maar niet in het bos in Drenthe...

Terug naar Dordt
Van te voren had ik me trouwens niet gerealiseerd dat we toch nog 'best wel vaak' naar Dordrecht af zouden reizen. Voor de verhuizing van ons meubilair naar de opslag bijvoorbeeld. En om het huis schoon te maken. Voor de overdracht bij de notaris. Om containers buiten te zetten. En weer binnen te halen. En zo. De afgelopen weken hebben we heel wat kilometertjes gemaakt met den bolide. Je wil dan ook niet weten hoe ie er uitziet... Nou ja, het is een gebruiksvoorwerp...

Lekker uitslapen?
Uitslapen is er ook een beetje bij ingeschoten... Om je een klein beetje een idee te geven, vorige week maandag ging de wekker om 06.00 uur, omdat we om 07.00 uur naar Dordrecht reden voor het regelen van de laatste dingen in en rond het huis, afscheid nemen van buren en last but not least de inspectie en overdracht van wat toen nog onze woning was bij een notaris in Breda. Lekker dagje ja, Drenthe – Dordrecht – Breda – Dordrecht – Drenthe... Hatsjikideeoleee!

Op dinsdag ging het wekkertje laat, om 07.30 uur. Vertrek om 08.30 uur naar ons nieuwe appartement (uiteraard nog bewoond door de huidige eigenaren) in Amsterdam voor het opmeten van de keuken. De keukenopmeter kwam vanuit Den Haag en was uiteraard te laat, wij waren als altijd keurig op tijd... Gelukkig stonden we in de file en mochten we 's middags ook weer terugrijden naar Drenthe, stel je voor dat we eens een dag minder dan 350 kilometer zouden rijden... Lekker milieuvriendelijk, duh...

Woensdagochtend kraaide de wekker om 04.30 uur, jawel, lekker vroeg uit de veren. Na de vrije maandag en dinsdag moest Martin toch ook weer eens naar zijn werk in Den Haag, alwaar hij om 05.00 uur huis en haard voor verliet. En oowwww, de dagen worden korter, 's morgens vroeg rond 05.00 uur is het een stuk donkerder dan een paar weken geleden... Eigenaardige bijkomstigheid is dat ik niet meer kan slapen als Martin weg is en dus maar opblijf voor een lekkere, lange dag...

Donderdag ging het wekkertje niet en kon ik eens lekker uitslapen. En daarom was ik om 06.30 uur op...

Dingetjes doen en regelen
Uiteraard blijf ik ook komende weken dingen regelen en doen.. Natuurlijk, wat zou ik ook anders moeten? Verzekeringen afsluiten bijvoorbeeld voor ons appartement in Amsterdam. We willen (en moeten) een nieuwe bedombouw, omdat die van Dordrecht niet in onze slaapkamer in Amsterdam past en we em om die reden verpatst hebben. Ik wil me oriënteren op nieuwe kledingkasten, waarschijnlijk Pax van Ikea. O ja, mijn 'verbouwschema' voor Amsterdam vordert gestaag. Inmiddels heb ik ingepland wanneer vloeren gelegd en de keuken geplaatst kunnen worden. Met die leveranciers kan ik dus afspraken maken. Ik ben op zoek naar een elektricien in Amsterdam en ik ben inmiddels bezig met het regelen van een stukadoor. We willen nieuwe deuren, want de boarddeuren in Amsterdam zijn dusdanig kapot en beschadigd dat ze niet meer te repareren zijn. Bovendien ontbreekt de huiskamerdeur... Hier in Drenthe wil ik echt nog de witte jaloezietjes vervangen door verduisterende rolgordijnen. We moeten nu we hier wonen echt een brievenbus kopen! Hier komt geen postbode, maar 'iemand van het park' legt onze post keurig netjes op ons tuinbankje. Een brievenbus is handiger, zeker met al die regen van de afgelopen weken. Ik weet niet hoe het bij jou was, maar hier heeft het verschrikkelijk geplensd! O ja, de miniwasmachine was na twee keer wassen al kapot... Die moet ik eerst laten ophalen en na ontvangst kan de Bol-wederverkoper een nieuwe sturen... Zzzzucht... niet handig hier in het bos en het betekent twee hele dagen thuiszitten, want 'er kan geen tijdsindicatie' worden afgegeven door de verzender. Martin is 31 augustus jarig, dusss... iets leuks verzinnen. En o ja, Linda's Zomerweek is weer begonnen. Heb je het gezien gisterenavond? Ik vind dit zo'n geweldig leuk programma! Dat betekent deze week iedere avond tot 23.30 uur tv kijken... En terwijl ik dit typ bedenk ik dat ik de komende weken dus ook wel weer doorkom...

Uitrusten en opladen
Toch wil ik ook echt opladen. En dan hoef ik echt niet 100% vol hoor, maar 90% zou toch wel lekker zijn... Dat moet ook wel, omdat we vanaf 1 oktober een maand stevig aan de verbouw- en klusbak moeten!
Daarom... plof ik vanmiddag echt met een kop overheerlijke witte thee met framboos *klik voor meer info* en een tijdschrift lekker op de bank (de tuin is een beetje te nat). Eeeeeven opladen...

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

maandag 24 augustus 2015

Hypotheekvrij!

Huis verkocht!
We zijn hypotheekvrij! Is dat gek of is dat gek? Voor mij voelt het in ieder geval goed gek en om d'een of d'andere reden ook heel consuminderig...

Vorige week maandag was het dan al en/of eindelijk zover... Het passeren van de leveringsakte oftewel de overdracht van onze Dordtse woning bij de notaris. Gelukkig blijken dingen ook en zelfs bij ons 'standaard', 'normaal' en 'zoals het bij andere mensen ook gaat' te kunnen verlopen, dus bij de overdracht van onze woning was er niets geks, raars, vreemds of zelfs maar opmerkelijks. Gewoon lekker gewoon, voor ons dus eigenlijk buitengewoon... Buitengewoon gewoon, heerlijk!

Overdracht bij de notaris
De kopers arriveerden keurig netjes op tijd, inspecteerden de woning en waren helemaal blij met de kasten die wij hadden laten staan en we vertrokken gezamenlijk naar de door kopers uitgekozen notaris in Breda. Gezellig! De notaris was een beetje vertraagd oftewel te laat, maar gekker dan dat is het niet geworden, ook omdat de notaris zelf vrij snel in de gaten kreeg dat hij het verkeerde dossier voor zich had liggen... Ja, als je mensen Kees gaat noemen terwijl ze geen Kees heten, weet je ook als notaris, dat er iets niet helemaal klopt...

Hypotheekvrij!
De overdracht verliep vlekkeloos en op maandag 17 augustus 16.40 uur waren we hypotheekvrij! En dat is me toch een partijtje gek! Echt, ik had niet gedacht dat ik het zo gek zou vinden. Te gek welteverstaan! En natuurlijk is deze hypotheekvrije levensfase slechts van korte duur. Eerlijk gezegd staan we te trappelen om op 1 oktober aanstaande ons nieuwe appartement te betrekken en daarmee ook nieuwe hypothecaire verplichtingen aan te gaan. We kiezen dit keer wel voor een degelijke hypotheek waarbij we precies weten waar we aan toe zijn. Omdat we kiezen voor een lineaire hypotheek en dus niet voor een aflossingsvrije, is (extra) aflossen geen heilig moeten meer en houden we aan het einde van de hypotheekrit, zeker geen restschuld over en dat is een toch wel erg prettig gevoel!

Snel en langzaam tegelijk...
En wat is die verkoop van ons huis snel gegaan! Op 3 juni zetten we ons huis te koop en op 3 juni verkochten we het... Even leek er gaandeweg het proces nog een klein kinkje in de kabel te komen vanwege financieel voorbehoud blablabla. Gelukkig hebben we slechts een klein zenuwslopend weekje doorstaan en toen was alles rond. Op 17 augustus was dus de overdracht bij de notaris. Een droomscenario natuurlijk als je je huis op 3 juni te koop zet...

En dan zie je maar dat tijd een kwestie van perceptie is, want het duurde best nog lang voor het 17 augustus werd... Althans vanaf 31 juli, onze verhuizing naar Drenthe. Vanaf dat moment woonden we niet meer in Dordrecht en dan ben je toch een beetje bang dat er iets met het huis gebeurt... En natuurlijk zijn we in de twee weken dat we niet meer in Dordrecht woonden, wel langs geweest om bijvoorbeeld de vuilcontainers buiten te zetten en weer binnen te halen, zo zijn we. Wel zo fijn voor de nieuwe eigenaren om met lege containers te beginnen. Maar toen het dan oeps snel! en tegelijkertijd pfff eindelijk! 17 augustus was, waren we blij dat het hele proces zo soepel, snel en vooral ook ontzettend gezellig verliep.

Definitief afscheid van ABN AMRO, hoezeeeeee!
Komende weken maar eens stevig van genieten dat we niet alleen hypotheekvrij zijn, maar vooral voorgoed verlost van ABN AMRO. Wat een amateurbank zeg, drama! Nu moeten we weer zes tot acht weken (!) wachten voor we eindelijk ons geld uit de spaarhypotheek krijgen. Die prutsbank kan, lees: wil, het relatief lage bedrag waar we tien jaar lang zo bloedig voor gespaard hebben in de spaarhypotheekverzekering, niet eerder overboeken dan zes tot acht weken na de notariële overdracht van de woning. Reden? De bank wil zekerheid dat ze de centjes van onze hypotheek wel ontvangen. Ik heb deze reden zwart op wit hoor, niet dat je denkt dat ik een grapje maak... Dat je als klant nou ook wel eens een keertje zekerheid zou willen, daar heeft ABN AMRO geen boodschap aan. En dan ben je als amateurprutsbank uiteraard niet in staat binnen een redelijke termijn (denk aan een dag of drie of zo...) centjes over te boeken... zzzzucht... Nou, nog een week of zes, dan zijn we echt van die terrorbank verlost!

Blij!
Gelukkig overheerst vooral blijdschap. Over het feit dat we niet, zoals verwacht, want enigszins realistisch zijn we wel... een x-aantal maanden dubbele woon- en dus ook hypotheeklasten zouden krijgen. Nee joh, ons hoor je niet, wij zijn hartstikke blij. Want; wij zijn hypotheekvrij!

En jij?
Ben jij hypotheekvrij of wel eens een periode hypotheekvrij geweest? En zo ja, word of werd jij daar ook zo blij van of juist niet? Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

vrijdag 7 augustus 2015

Verhuizing van de poezendiva's

Poezenverhuizing
Vorige week vrijdag verhuisden we van onze stadswoning in Dordrecht naar ons huisje in het bos in Drenthe. En ook de poezendiva's verhuisden mee. Die hele verhuizing vond ik niet zo bijster interessant of indrukwekkend, ik bedoel het is gewoon een verhuizing, maar... De verhuizing van onze poezjes vond ik wel erg spannend...

Adoptie van twee heel bange poezjes
Half oktober 2013 adopteerden wij twee heel bange, schuwe poezen; Momo (inmiddels 13) en Lhasa (inmiddels 7). Hierover schreef ik destijds het blog Nieuw leven in de brouwerij *klik*.
Lhasa was een zwerfpoes die werkelijk overal in huis van schrok. Ze was duidelijk niet gewend aan voor haar intimiderende zaken als tafelpoten, geluid van de koelkast, een bank, stoelen, het aanrecht, geluid van de tv en ze liep zelfs met een grote boog om het vloerkleed heen...
Momo was wel gewend aan een huis met bijbehorende attributen en geluiden, maar Momo was bang. Heel bang. Zo bang dat zij in het asiel de naam So bang kreeg... Momo trilde, sidderde en verstijfde bijna van angst.
De eerste week bij ons zaten de dames dan ook steevast onder een kledingkast, waar wij dan weer voor lagen om toch vooral het vertrouwen van deze getraumatiseerde poezjes te winnen. Gelukkig is dat gelukt en hebben we inmiddels een aardige vertrouwensband met de dames opgebouwd. Maar dan ga je verhuizen... en verstoor je de boel flink...

Leve de Feliway!
We besloten niet al te ingewikkeld te doen over de verhuizing, de poezen moesten tenslotte toch gewoon meeverhuizen. Wel zorgden we er uiteraard voor dat er rust heerste in ons huisje in het bos, dat we de welbekende poezenmandjes meeverhuisden alsook de vertrouwde kattenbak en speeltjes. En niet te vergeten Feliway, een must voor een hooggevoelige poes als Lhasa. Ik merk altijd aan Lhasa's gedrag als de Feliway op is en ik em dus moet vervangen. Ik sprayde ook de reismanden licht in met Feliway en daar gingen we dan. Tweeëneenhalf uur in de auto met de dames. Normaal gesproken mauwen de poezen luidkeels in de auto, dit keer viel dat mee, toch dat Feliway weer?

Blij in het bos
In ons huisje in het bos aangekomen, zetten we de poezenmandjes open en in no time zaten de dames onder de bank. Geheel volgens verwachting. De rest van de acclimatisering in hun nieuwe huis liep niet volgens verwachting... Na een minuut of drie had Lhasa het echt wel gezien onder de bank en ging op onderzoek uit. Gevolgd door Momo die het ook leuk vond om alles te besnuffelen en te onderzoeken. Om een lang verhaal kort te maken; het ging top! We hadden niet beter kunnen wensen! Momo is gewoon Momo; blij. blij met ons, blij met haar eten en blij met haar nieuwe huisje. Maar Lhasa, da's een andere poes geworden! Lhasa is namelijk heel erg blij... Lhasa is zo blij in het bos, dat we ons afvragen waarom we niet eerder verhuisd zijn... Nu is Lhasa hooggevoelig, ze raakt al van streek als we een stoel andersom neerzetten en daarom hadden we dit gedrag nu net even niet verwacht... Lhasa is superrelaxed in het bos, misschien de rust en de stilte die er in Dordrecht niet waren?

Stout!
En stout dat ze zijn joh! Nu zeg ik zelf altijd dat stout leuker is dan lief... dus ja, dan vraag je er zelf wel een beetje om ;-). Hier in het bos zijn de dames echte partners in crime... Zo gingen ze de eerste nacht samen op jacht, stonden met z'n tweetjes achter het verduisterende rolgordijn in de slaapkamer naar buiten te koeleloeren, pal boven onze hoofden, jawel... Momo krijgt het voor elkaar een van de hordeuren open te maken om naar de douche te gaan... Lhasa sneakt er al tijgerend achteraan (laag lopen Lhasa, het is hier gevaarlijk!) om uitgebreid de schoenen op het schoenenrek te besnuffelen, je weet niet wat je ziet! Samen rennen ze achter wespen en andere wilde bosdieren aan en brokjes worden eerst uit het etensbakje gehaald, vervolgens door de kamer gemept en dan uiteindelijk opgegeten... Drie keer raden waar het woord kattenkwaad vandaan komt...

Stilleven naast de bananen... Hoe bedoel je kattenkwaad?

Thuis!
Het gaat vanaf het eerste moment hier supergoed! We konden zelfs na een paar uurtjes al een bakkie gaan doen bij onze buren, de poezjes lagen prinsesheerlijk op bed te slapen...
We zijn apetrots en slikken soms een traantje weg; ergens onderweg in hun poezenleventjes hebben Martin en ik iets heel goed gedaan... Anders hadden Momo en Lhasa nooit zoveel vertrouwen in ons gehad. We zijn blij, dankbaar en tevreden dat de verhuizing van onze poezendiva's zo eenvoudig en soepel is verlopen en dat ook beide poezendames zich hier zo ontzettend thuis voelen. En ik schreef het woensdag ook al; we zijn hier echt helemaal thuis!

Dan heb je een krabpaal met wegkruiphol en een heerlijk zacht mandje en waar ga je dan liggen? Juistem, naast de fruitschaal!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

donderdag 6 augustus 2015

Sloooow juice

Een slow wattes?
Vanaf april beloofd en tada.... daar is het dan eindelijk... een blog over mijn slowjuicer. In april kocht ik een Versapers slow juice-apparaat, om precies te zijn deze. Hier lees je hoe een slowjuicer werkt en wat je ermee kunt.

Voordat ik deze aankoop deed, wikte en woog en woog en wikte ik. Al maanden. Want, ik was bang dat het dit apparaat net zo zou vergaan als al die andere 'vreselijk handige, leuke, nuttige, gezonde, geldbesparende en tijdreducerende apparaten'; na vier keer gebruik belanden op een vies rekje in de kelder om daar een aantal jaren stof te vergaren en anderszins te vegeteren tot ie net als zijn talloze voorgangers, afgedankt zou worden...

Spijt?
Toch besloot ik op een, achteraf zeer goede(!) dag in april deze Versapers juicer wel te kopen. En ik heb er nog geen moment spijt van gehad! Met deze juicer maak ik de allerlekkerste groente-fruitsapjes die er maar zijn. En echt, de mogelijkheden zijn ongekend! Ik juice me een rotje met komkommers, venkelknollen, appels, paparika's, wortelen, spinazie, bleekselderij, boerenkool en hier en daar een snufje kaneel, een plakje verse gember, een chilipepertje of met lekker vers sinaasappelsap als toevoeging. Mmmmm!

Ochtendsap?
Voor de dagelijkse dosis vitamientjes enzo, gebruik ik in onze ochtendsapjes (ja, zover zijn we al....) meer groente dan fruit. Je probeert gewoon uit wat je lekker vindt. Enkele van onze favorieten: wortelen met sinaasappelsap en kaneel, komkommer met venkel en appel. Ooooo, ik vergeet bijna de rode bieten met appel, die is ook zo heerlijk! Of komkommer met venkel en paprika en oranje paprika met sinaasappelsap, de mogelijkheden zijn echt eindeloos! Dit zijn voorbeelden van sapjes die we vrijwel dagelijks 's morgens drinken. Wat ik trouwens nooit en dan ook echt nooit meer zal doen, omdat we het allebei echt te vies vonden.... is rauwe bloemkool verwerken in een sapje. Bleeeh, echt geen doen... wel leuk om een keer geprobeerd te hebben...

Dan zal er ook wel avondsap bestaan...
's Avonds maak ik nog wel eens een 'echt lekker' sapje, niet dat die met groente niet lekker zijn, maar deze zijn goddelijk! Puur en vers ananassap, oooooow, offe puur en vers aardbeiensap, en wat dacht je van 100% meloensap, aaaaaah, dat is zoooooo lekker!

Een enorme aanrader is het zelf maken van pina colada, o la, la, maak me gek! In je slowjuicer juice je ananas (minimaal eentje, deze pina is te lekker...) en eventueel verse stukjes kokos (niet noodzakelijk). Je roert er vervolgens kokosmelk en een scheutje rum doorheen en het wordt vanzelf zomer....

Eenvoudig, zelfs het schoonmaken!
Sap maken met de Versapers is heel eenvoudig en wat ik ook fijn vind, binnen vijf minuten ben ik klaar met opruimen, afwassen en schoonmaken en dat is bij veel van dit soort apparaten echt anders *spreekt uit ervaring*.
Hier een paar fotootjes van hoe je zelf snel en vakkundig (ahum) meloensap maakt. Ingrediënten: 1 watermeloen, oftewel 100% meloen. Ik verbaas me er nog steeds over hoe zoet fruit van nature is en wat een onzin en waanzin het is suiker toe te voegen aan fruitsappen.

Heel veel groente...
Ik wil je trouwens wel even waarschuwen voor je een slowjuicer aanschaft... Ik vind het maken en drinken van dit soort sappen verslavend... En... mocht je je geld liever besteden aan paprikachips, roze koeken en kroketten met echt paardenvlees, koop dan geen slowjuicer... Er gaat namelijk heel veel groente in! Om je een beetje een idee te geven, in twee glazen (normale grootte) wortel-sinaasappelsap zit een pond wortelen en het sap van circa vijf perssinaasappelen. In twee glazen komkommer-venkel-paprikasap gaat een hele komkommer, ongeveer 1/3 venkel en een hele paprika. Dat gaat dus hard met de groenten en hard met de centjes voor groenten en fruit...

Voor mij is het feit dat de slowjuicer zo veel groenten en fruit opslurpt juist de reden er eentje aan te schaffen. Want joh, wat krijg je op deze manier veel extra vitamines binnen! In ieder geval meer dan met het nuttigen van een roze koek...

Vers sap invriezen
Ik gebruik mijn Versapersje ongeveer twee keer in de week en maak dan behoorlijk wat sapjes klaar. Na het maken bewaar ik ze in de vriezer, ideaal! 's Avonds haal ik onze sapjes uit de vriezer en bewaar ze in de koelkast voor gebruik de volgende dag. Nu vind ik het zelf ontzettend leuk om verse sapjes te maken, om de een of andere reden vind ik het rustgevend... En dus maakte ik ook in de afgelopen zeer hectische weken regelmatig tijd vrij om lekker sapjes te maken.

Consuminderwaardig?
Hoe consuminderwaardig is zo'n slowjuicer nu eigenlijk? Want eeeeh, eerlijk is eerlijk, de aanschaf van een dergelijk apparaat kost wel een paar duiten. En ook de immer terugkerende kosten voor de aankoop van groenten en fruit slaat een behoorlijk gat in je boodschappenbudget... Puur financieel gezien is een slowjuicer nou niet direct het toppunt van zuinigheid... Ik zie een slowjuicer als investering. Een investering in mijn eigen gezondheid. En ik investeer liever in producten die mijn gezondheid goed doen dan in medicijnen en doktersbezoek... Beter voorkomen dan genezen, zeg maar... En als je het zo bekijkt, is een slowjuicer heel consuminderwaardig en een prima investering!

Sloooow cooking, juicing and living!
Mijn angst dat deze slowjuicer snel in de vergetelheid oftewel in een stoffig hoekje zou geraken, lijkt ongegrond. Momenteel is het een van de meest gebruikte apparaten in ons huishouden. We hielden al van slow cooking, zijn nu helemaal om met slow juicing en wie weet begint nu dan ook echt slow living!!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...  

woensdag 5 augustus 2015

Thuis...

















Afgelopen vrijdag verhuisden we een dag eerder dan gepland van Dordrecht naar Drenthe. Heerlijk, want... We zijn thuis! Thuis in ons huisje in het bos... Thuis in Drenthe... En o, wat voelen we ons thuis hier!

Onze achtertuin


En onze voortuin


De poezjes gingen al snel op onderzoek uit...

'Heeeej, dat is leuk, zo'n bos!'


















Eettafel in het bos met uitzicht op... bos, jawel!





















Ook hier ontbreekt een overheerlijk cappuccinootje niet...














Natuuuurlijk met af en toe een reepje chocola karamel-zeezout van Tony Chocoloneley...






Lekker schommelen...

Momo en Lhasa voelen zich al helemaal thuis! Over de verhuizing van onze poezendiva's verschijnt zeer binnenkort een blog.

Lhasa de Poes...



Momo het beertje...


Heerlijke zitjes in de tuin...








Linksonder op tafel het jaren geleden door Ayca op school gemaakte vogelhuisje. Natuurlijk is dit meeverhuisd!





































Hoe het wasje thuis droogt...

De enige muizen die we hier voorlopig te zien hopen te krijgen, zijn knuffelige muisjes voor Momo en Lhasa.




Hoewel onze poezendiva's nou niet direct aanstalten maken om op jacht te gaan...

Ze liggen liever lekker samen op bedje te meuren, want ook dat kan heel goed in ons huisje in het bos...

En ach, het maakt ook allemaal niet uit. We zijn thuis!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Dat kan!  Klik hier en like...