donderdag 24 juli 2014

Breng je leven in balans met deze 12 tips

Waarom meer balans?
Zoals ik je dinsdag beloofde in mijn blog '11 Tips om volledig uit balans te raken', vandaag twaalf tips om meer balans in je leven te brengen. Omdat ik nog veel meer tips voor je heb, verschijnt misschien, ooit, nog wel een keer deel 2 van dit blog...
Voor nu beperk ik me tot deze 12 tips... Of ze echt werken kan ik je nog niet vertellen, ook voor mij is dit een nieuwe manier van leven.
Ik ben me inmiddels heel erg bewust dat het in mijn leven hoogstnoodzakelijk is om meer rust te nemen, mezelf beter in acht te nemen en beter voor mezelf te zorgen. Omdat anders vandaag of morgen echt de rek eruit is en het elastiekje knapt, zeg maar...
Bovendien zie ik het als leuke, nieuwe uitdaging om te kijken of het me lukt nu eens echt rust in mijn leven te krijgen. Voor iemand die ‘alles kan’ een eitje, toch? ;-)

Breng je leven in balans, 12 tips:

1. Minder willen
Dit vind ik gelijk een hele lastige, want hoe doe je dat, minder willen? Tips zijn welkom! Maar... misschien helpen de tips 2 en 3 me hierbij...

2. Stel prioriteiten
Ik dacht dat ik geen priorteiten kon stellen, maar daartoe blijk ik heel goed in staat... Wat vind ik echt belangrijk en wat vind ik minder belangrijk of zelfs helemaal niet? Ik kijk hierbij puur naar mezelf en laat me hierbij leiden door intuïtie en gevoel.
Zo hebben mijn man en poesjes, moestuin en een schoon, fris, opgeruimd huis voor mij hoge prioriteit. Dat zijn activiteiten waaraan ik meer tijd besteed.
Winkelen en dingen kopen hebben voor mij een lage prioriteit. Je ziet mij dus zelden zomaar voor de lol door de stad lopen. Als ik toch dingen wil kopen, doe ik dat meestal online.

3. Stel een levensdoel vast
Dit klinkt veel zwaarder dan het is... Ik stelde een doel vast voor deze fase in mijn leven, namelijk ‘ik wil een vredig, rustig, eenvoudig, gezond en ontspannen leven in een frisse, schone leefomgeving’. Zo, dat staat. Nu kijk ik bij alle, ja alle, activiteiten die ik doe, of deze passen bij mijn doel.
Moestuinieren, huishoudelijke activiteiten (in een rustig tempo!), lezen en mogelijk zelfs tv kijken passen prima bij dit doel.
Ruziemaken met Martin, fastfood naar binnen werken, mezelf voorbij rennen en in de stress gaan omdat ik vergeten ben vlees uit de vriezer te halen, heel duidelijk niet.
Ik bedoel hiermee niet dat alle dingen in het leven vooral maar leuk moeten zijn, zo werkt dat ook bij mij niet... Ook minder leuke activiteiten en zelfs rotklussen moeten gewoon gedaan worden, maar dan wel op een rustige en ontspannen manier...

4. Maak echte keuzes
Echte keuzes zijn concrete keuzes. Dus niet ‘we zien nog wel’, maar ‘ik kies voor...’. Ik bllijf hierbij dicht bij mezelf en kijk niet naar wat sociaal of maatschappelijk wenselijk wordt gevonden...

5. Stel grenzen
Voor mij is het heel belangrijk om grenzen te leren stellen en die grenzen nauwkeurig te bewaken. Ooit in een heel ver verleden leerde ik om mijn grenzen consequent te overschrijden, nu wordt het tijd om ze te leren stellen. Hierdoor zal ik vaker nee zeggen. En o, wat heb ik hier zin in! ;-)

6. Gebruik een agenda
Ik gebruikte geen agenda, maar onthield mijn afspraken ‘gewoon’. Vond ik ook een goede geheugentraining en nee, ik vergat nooit afpraken. Geen agenda hebben werkt echt prima als geheugentraining. Maar... voor een ongeleid projectiel als ik, heeft het één groot nadeel. Ik plan en prak al mijn tijd bommetjevol... Nu ik weer een agenda heb (in weer zo’n verukkelijk en overheerlijk Excelletje), ZIE ik mijn afspraken weer. Door te visualiseren, realiseer ik me meer en beter welke afspraken en dingen ik al heb ingepland. Daarom is een agenda voor mij echt noodzakelijk.

7. Maak een realistische en haalbare planning
Door het maken van een realistische planning, zorg ik ervoor dat die ook haalbaar is. Voor mij is dat nu nog heel lastig en ingewikkeld, simpelweg omdat ik meer wil doen dan praktisch haalbaar is. Om meer rust te krijgen, zal ik wel moeten. De keuken, de badkamer en de wc’s allemaal een grote beurt geven in een half uur tijd is niet realistisch en niet haalbaar. Zelfs niet voor Megamindy en dus ook niet voor mij... Ook activiteiten vergeten in te plannen is niet handig. Omdat ik niet op miniem detailniveau een activiteitenplanning wil maken (nul prioriteit en dus zonde van mijn tijd...), plan ik voor allerhande activiteiten een uur tijd per dag in. Natuurlijk plan ik ook voldoende (!) pauzes en rustmomenten in. Ja, zelfs voor koffie en lunch...

8. Plan tijd in voor onverwachte dingen
Onverwachte dingen en situaties, ooooh, wat komen ze hier vaak voor en ooooh, wat hou ik ervan! Tenzij ik gestrest ben of het te druk heb... dan haat ik die onverwachte dingen die dan opeens veel te veel tijd blijken te kosten. Ik plan nu een uur per dag in voor onverwachte zaken die ik dan terplekke kan regelen als dat nodig is. Later zal blijken of dat voldoende en afdoende is. Mocht ik deze tijd op een bepaalde dag ‘niet nodig’ hebben, dan kan ik lekker gaan lezen, kleuren of in de tuin gaan zitten.

9. Zeg overal nee tegen
Dat klinkt gek he, overal nee tegen zeggen? Maar wel noodzakelijk voor iemand als ik die altijd spontaan overal ja tegen zegt, zonder daarbij de consequenties goed te kunnen overzien. Ik zeg nu dus eerst nee en kijk vervolgens of er toch een ja mogelijk en wenselijk is. Zit mijn agenda vol of heeft de activiteit onvoldoende prioriteit, dan blijft het nee...

10. Begin geen spontane acties
Ik ben iemand die zomaar spontaan om 15.00 uur kan bedenken dat de hele kelder leegmoet en wel NU... Dat is vaak niet handig... Simpelweg omdat ik dan tot ’s avonds heel laat bezig ben. Daarom geldt voor mij dat ik geen spontane(opruim)acties, schilderklussen of andere activiteiten mag beginnen die meer dan 2 uur tijd kosten... Eerst denken, dan doen wordt mijn motto. 'Even snel' de kelder leegruimen of mijn halve huis schilderen hoort tot het verleden...

11. Plan VRIJE tijd in
Vrije tijd inplannen, klinkt toch zo logisch... Met vrije tijd bedoel ik tijd die je volledig vrij, naar eigen inzicht, kunt besteden. Ik plan mijn avonden minder vol. Vanaf nu hou ik minimaal drie avonden per week vrij... Ooooh, wat een geweldig vooruitzicht om drie hele avonden per week zomaar wat te luieren of lekker helemaal niets te doen...

12. Maak niet overal een punt van!
Misschien wel de beste tip voor mensen zoals ik... Maak niet overal een punt van! Wees flexibel, maak je niet druk en ga niet in de stress als iets een keer niet lukt. Een week je bed niet verschonen? Je gaat er echt niet dood van en ook niet van een week je koelkast niet schoonmaken, drie keer patat eten, de paardenbloemen in je tuin gewoon lekker laten staan, vier boeken lezen en niets aan je studie doen en de hele ochtend koffie drinken... Vloer die nodig gedweild moet of de was die blijft liggen? Schrale troost, deze klussen blijven in de regel gewoon tot morgen op je wachten...
Maak van olifanten weer muggen, zorg niet voor onnodige drama’s en ontspan. Creëer je eigen zen-leven.

En nu?
Hoe deze tips voor mij in de praktijk werken, ga ik de komende tijd ondervinden. Natuurlijk hou ik je op de hoogte. Heb jij tips voor een leven dat meer in balans is en wil je ze met me delen? Laat dan je reactie, met vermelding van naam of initialen, achter op dit blog.

Wil je mijn tips ook uitproberen? Laat me weten hoe het je vergaat en of je er iets aan hebt.

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

dinsdag 22 juli 2014

11 Tips om volledig uit balans te raken...

Balancerend op of zelfs net over het randje...
Momenteel probeer ik ietsiepietsie meer balans in mijn leven te brengen. Voor mij op dit moment nog een droombeeld dat ik volop koester in mijn eindeloze stroom romantische gedachten over hoe mijn leven ook zou kunnen zijn... Relaxed, volledig in balans en helemaal into zen... Aaaaaaah.... Rozengeur en maneschijn en dat allemaal op een klein vierkant metertje thuis op de bank (of in de tuin) met een boek en een kopje kruidenthee (natuurlijk groene...). Dream on of...?

Om te kunnen bepalen hoe ik meer balans in mijn leven kan krijgen, moest ik ook eens kritisch kijken naar het hier en nu om te kunnen vaststellen waarom het mij nu toch niet lukt. En dat werd mij al heel snel duidelijk. Daarom vandaag 11 tips om je leven vooral NIET in balans te krijgen... Het getal 11 heb ik zomaar gekozen, natuurlijk zijn er nog veel meer tips, maar deze 11 activiteiten geven mij het gevoel dat ik continu achter de feiten aanhol, dat ik altijd nog iets moet, dat ik altijd alles zelluf moet doen, dat ik nooooooit klaar ben, dat ik me altijd een rotje ren, dat ik meestal haast heb en dat het allemaal veel te veel is voor één mensenleven.. Goh, hoe zou dat nou komen? ;-)

11 Tips om volledig uit balans te raken:

1. Activiteiten structureel niet inplannen.
(Dagelijkse) activiteiten vergeten in te plannen of niet inplannen omdat ze niet veel tijd kosten. Zo plan ik nooit mijn dagelijkse schoonmaakrondjes en opruimrondjes, schoonmaken van de kattenbakken, leeggooien en schoonmaken afvalbakjes (ook plastic en oud papier), de was, was opvouwen en opruimen, de badkamer opruimen/drogen na gebruik, koffieboontjes malen, vaatwasser uitruimen en wastafel droogmaken na gebruik, het inspuiten van schoenen en laarzen, opruimen na het eten, fornuis schoonmaken, bed opmaken, eten klaarmaken, was buiten aan de lijn hangen, koffiezetten en eten. Dit is een kleine greep uit de selectie van kleine klussen die ik niet inplan, simpelweg omdat ze niet zoveel tijd kosten...

Ook grotere klussen als ramen zemen, vloeren dweilen, strijken, de tuin vegen, bed verschonen, glas naar de glasbak brengen, pakjes inpakken en naar de post brengen enzo plan ik niet in... Handig...

Natuurlijk doe ik al deze dingen niet iedere dag en natuurlijk zijn het niet allemaal langdurende en grootschalige klussen, maar toch vindt iedere dag een aantal van deze activiteiten plaats. En natuurlijk wil ik niet ieder lullig dingetje tot pietepeuterig detailniveau inplannen, maar deze activiteiten kosten zeker 1,5 uur per dag... Minimaal...
Aha, dat geeft inzicht in waarom ik toch altijd weer tijd tekort kom!

2. Te weinig tijd inplannen.
Ik ben meester in ‘creatief plannen’, een variant op creatief boekhouden zeg maar... Als het niet past, maak ik het passend... En dus verwacht ik van mezelf dat ik op één dag kan sporten, moestuinieren, het hele huishouden kan doen en ook nog even boodschapjes doe (deze activiteiten houden voor mij ook ongeveer 15 kilometer fietsen in, omdat ik nu eenmaal bijna alles op de fiets doe, natuurlijk...). Wat raaaaar dat dit niet lukt en wat vreemd dat ik dan ’s avonds moe ben en het moeilijk vind mijn avondactiviteiten ook nog ‘naar behoren’ uit te voeren... Te weinig tijd inplannen zorgt ervoor dat ik roofbouw pleeg op mijn lichaam en dat ik tegen de tijd dat het vrijdag is, bijna omval en duizelig ben van vermoeidheid...

3. Geen tijd inplannen tussen activiteiten.
Natuurlijk plan ik al mijn activiteiten achter elkaar. Lekker strak... Waarom zou je tijd en ruimte nemen tussen twee activiteiten? 'Maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijk veel haast'.

4. Te veel fysiek zware activiteiten inplannen.
Deze kan ik ook goed! Zo veel mogelijk fysiek zware activiteiten inplannen, zodat je zeker weet dat ze onhaalbaar zijn en je ’s avonds helemaal kapot bent. En dan ook nog in de avonduurtjes lekker ploeteren in de moestuin... Ahhhh, heerlijk die vermoeidheid! Bijkomend voordeel; tegenwoordig ben ik een supergoede slaper!

5. Geen rustmomenten inplannen.
Natuurlijk plan ik geen rustmomenten en/of pauzes in. Waarom zou je pauzes inplannen? Je kunt toch tijdens het schoonmaken koffie zetten en die staand aan het aanrecht even snel opdrinken? Of je drinkt em gewoon koud... Zonde van je tijd om pauze te nemen...

6. Klussen inplannen op onmogelijke of ongewenste momenten.
Dit vind ik een hele leuke! Ik zet de wasmachine en vaatwasser bij voorkeur aan tijdens laag stroomtarief (goedkope stroom, daltarief). Hierdoor was ik meestal in het weekend. Dat ik hierdoor op zaterdag vaak tot in de nachtelijke uurtjes bezig ben met de was, ervaar ik zelf als zeer onwenselijk. Zit je net even lekker gezellig, moet je tig keer naar de was... (de wasmachine staat bij mij in de kelder, ook dat nog...). Zorgt bij mij gegarandeerd voor onrust en stress, jaaaa!

7. Eindeloos vroeg beginnen en eindeloos lang doorzwoegen.
Als blijkt dat het onmogelijk is je programma binnen normale ‘werktijden’ uit te voeren, begin je toch gewoon een uurtje vroeger? Zo start ik inmiddels op weekdagen uiterlijk om 07.00 uur (uiterlijk ja, meestal eerder...) en ga ik lekker lang door. En nee, ook voor mij went het nooit om ’s avonds om 23.00 uur nog met was te sjouwen of andere klussen te doen. Getergd door vermoeidheid vraag ik me regelmatig zwaar geïrriteerd af ‘waarom ik hier toch altijd aaaaalles moet doen?’...

8. Net doen alsof zoveel hectiek leuk is.
Doen alsof, oftewel de schone schijn ophouden is nooit leuk. Druk, druk, druk, wat is mijn leven toch vreeeeselijk interessant, eeeeenig en boeiend! Zzzzzucht... ik ben er vooral hondsmoe door en van geworden...

9. Jammeren, zaniken en zeuren als het niet allemaal lukt.
De meeste mensen zullen het normaal en logisch vinden dat zo ontzettend veel te veel activiteiten nu eenmaal niet in een etmaal passen. Zo niet ik. Ik verwacht, nee eis, van mezelf dat ik het allemaal wel ‘eventjes’ doe en voor elkaar krijg... Als vervolgens blijkt dat het me niet lukt (duh) ga ik klagen, zeuren, zaniken, zeuren, jammeren, huilen, schreeuwen, schelden en tieren (in willekeurige volgorde). Ook vraag ik mezelf regelmatig af waarom ik toch zo weinig aankan en waarom ik niet stressbestendig ben, hi, hi...
Dat ik zelf de enige ben die verandering kan aanbrengen in mijn situatie, weet ik natuurlijk best...

10. Alles zelf willen doen en nooit hulp vragen.
Natuurlijk vraag ik nooit hulp. Nooit. Daar staat in mijn kleine, beperkte denkwereldje een soort van de doodstraf op. Nou ja, niet echt natuurlijk en ik hoef ook niet van mezelf in de hoek te staan, maar toch... In principe doe je alles zelf. En vraag je niet om hulp. Gewoon doorgaan. Net als een machine...

11. Het zielig vinden voor je partner als hij/zij iets moet doen.
Deze tip is voer voor psychologen... Martin heeft een bloedhekel aan het doen van ‘klusjes’. Martin is zo ongeveer de uitvinder van het contempleren. Hij roept dan ook regelmatig ‘Nietsdoen is het hoogste!’, waarna hij blij kijkend nog eens lekker lui op de bank zakt met een van de poesjes aan zijn zij... Martin kan nogal theatraal reageren als ik hem vraag iets te doen. Inmiddels roept hij te pas en te onpas ‘Joooooooongens (?) ik ben kapooooooot’, in de hoop dat ik hem dan niet vraag klusjes te doen. En dat werkt! Inmiddels haal ik zelf de afvalcontainers binnen, hou ik in de gaten wanneer welk afval naar buiten moet, zet ik het plasticafval buiten, verzamel lege potten en flessen voor de glasbak en noem maar op. Omdat ik het zielig voor Martin vind als hij het moet doen. Zielig? Uuuuuh....Tsja, wie is er hier eigenlijk zielig?...

Uit balans? Zie het als kans!
Natuurlijk moet je deze tips vooral niet opvolgen en zeker ook niet te serieus opvatten. Maar mocht je deze tips volgen, dan is je leven absoluut 100% zeker volledig uit balans... Net als het mijne dus... Erg? Welnee joh, ik ben uit balans en zie dit als een kans...

Om het tij te keren en een rustiger, relaxter leven te creëren met veel meer zen, geef ik (naar verwachting) donderdag tips om weer helemaal in balans te komen.

Ben jij in balans?
Doe jij ook dingen waarvan je gestrest wordt en uit balans raakt en zo ja welke?

Reageren op dit blog?
Hartstikke leuk, maar vermeld wel even je naam of initialen.

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

maandag 21 juli 2014

Muizenissen

Muizenissen in het bos…
Muizenissen... Dit keer bedoel ik niet de muizenissen in mijn hoofd die mij doen afvragen hoe ik meer balans in mijn te leuke leven kan creëren.

Dit keer bedoel ik muizenissen in het bos…

Eind juni waren Martin en ik een weekendje in ons huisje in het bos. Om een elektrische boiler te laten installeren, maar ook om een beetje bij te trekken van alle drukte en hectiek thuis in Dordrecht en de daarbij horende muizenissen in ons hoofd. Helaas lukte dat niet helemaal of zelfs helemaal niet…

Tot onze grote verbazing en schrik bleken tijdens onze afwezigheid muizen hun intrek te hebben genomen in ons huisje in het bos… In ONS huisje! Nu zijn wij niet bang voor muizen, nee hoor, ik ook niet… Maar ik vind het wel vies! En het waren er zo ongelooflijk veel!

Gelukkig waren de muizen niet in onze slaapkamer geweest, maar wel in het logeerkamertje... Gaaaadver, het idee alleen al dat er muizen over je heen lopen als je ligt te slapen, brrr...
En als er drie muizen rondrennen, gewoon in je huiskamertje, terwijl jij rustig op de bank zit, weet je zeker dat het mis is. Heel erg mis!
We hadden al een kartonnen doosje staan met een zakje gif erin. Dat vonden de muizen natuurlijk helemaal niet boeiend, dus daar waren ze niet aangekomen…

Toen we de volgende dag hoorden dat er in ‘ons bos’ een ware muizenplaag heerst en zelfs in een huisje een bed, matrassen en beddengoed finaal kapot gevreten waren, wisten we het zeker. We moesten iets doen! Deze mening werd verder versterkt toen ik de openslaande deuren opengooide en er tig muizen naar binnen liepen. Naar binnen liepen, ja. Zonder kloppen… Dat kan natuurlijk echt niet!

We kochten een bus purschuim om gaten en kieren te dichten (de muizen vreten zich gewoon door purschuim heen bleek later), stopten kieren boven de nephaard dicht met vaatdoekjes, purden de meterkast kierdicht en bouwden ‘dammetjes’ met folie, karton en wat we maar voor handen hadden. Natuurlijk moet er ook gekit en professioneler gedicht, maar dit was het eerste wat we konden doen en wat we dus ook deden… Ik heb nog nooit zoveel gestofzuigd als dat weekend, want ja, er mag van mij geen ieniemieniepiepkruimeltje op de vloer liggen. Eten op het aanrecht, de tafel en zelfs in de keukenkastjes bewaren, is uit den boze. Niet heel praktisch...

Als tweede moest er ook iets komen om de muizen weg te jagen, bij voorkeur definitief… Natuurlijk wil ik geen muizenval, dat er een muis zonder pootje inzit of zo… brrrr. Er bestaan ook ‘diervriendelijke’ muizenvallen, daarin blijven de muizen leven en kun je ze buiten zetten… Nou zijn er buiten in het bos al veel te veel muizen, waarschijnlijk door de afgelopen zachte winter. Toen we dezelfde dag in Groningen een grote bruine rat over straat zagen rennen, pleitten we gelijk voor een aankomende horrorwinter, met gruwelijk veel vorst, maar dat terzijde… En tjsa, hoe diervriendelijk is het om een muis in een val te laten zitten verpieteren, omdat je simpelweg niet permanent in je huisje in het bos verblijft? Geen serieuze optie dus.

Harde maatregelen
En zelfs ik begreep dat er echt niets anders opzat dan harde maatregelen nemen. En dus zette ik schoteltjes met gif neer. Gif wat de muizen meenemen naar hun hol en daar doodgaan… Je maakt ze dus wel dood, maar je ziet ze niet… Vreselijk, vind ik. Maar om nou mijn huisje in het bos te laten opvreten, is natuurlijk ook geen goed idee. Niets doen is hier echt geen optie, een muizenplaag in huis is geen grapje.

Toen we na een week (toch wel een beetje zenuwachtig) terugkeerden in het bos, was er gelukkig geen muis meer te zien. Wel waren er muizen binnen geweest, ze hadden een heel schuursponsje aangevroten (vast om lekker gezellig een nest mee te maken in ons huisje…). Bijna alle vaatdoekjes en theedoeken waren kapot geknaagd, dus ook die kan ik niet in de keukenkastjes opbergen... Ook hadden ze van het gif gegeten. En ja, ik vind dat zielig en niet leuk en echt erg, want de muizen wonen tenslotte langer in het bos dan wij… Maar toch, dit gaat zo ook niet.

Inmiddels lijken de muizen het hazenpad gekozen te hebben, pff opluchting… Nu maar hopen dat ze wegblijven. Komende maanden blijf ik schoteltjes met gif neerzetten, voor het geval ze terugkomen op een onbewaakt moment als wij thuis in Dordrecht zijn. Dat ze terugkomen, is voor mij een feit.

De muizenissen in het bos kunnen nu in ieder geval weer ruimte maken voor muizenissen in mijn hoofd, dat lijkt me toch beter… ;-)

Tips en suggesties?
Heb jij enig idee hoe muizen definitief te verjagen op een niet-bloederige en zo diervriendelijk mogelijke en betaalbare manier (voor zover die bestaat)? Laat het me weten! O ja, onze poezen meenemen, is geen optie...

Reageren op dit blog?
Zet dan wel even je naam of initialen onder je reactie!

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..

donderdag 17 juli 2014

Contemplatie in het bos

Alleen in het bos…
Ja, dat klinkt wel even hè? Contemplatie in het bos. Vind ik zelf ook… Tsja, daar zat ik dan, in mijn huisje in het bos. Een midweek lang. Zonder Martin, die was naar huis, naar onze poesjes en natuurlijk ook naar zijn werk. Iemand moet tenslotte centjes verdienen… En ik zat helemaal alleen in mijn huisje in het bos… Voor het eerst. Helemaal alleen. En dat was… heerlijk rustig! Niet ‘even snel’ een wasje draaien, iets op internet opzoeken, naar de moestuin, blogs lezen en naar de sportschool, maar even helemaal niets…

De eerste dag deed ik dan ook helemaal niets… Ik las lekker het laatste boek van Simone van der Vlugt, zat heerlijk buiten in de zon, fietste naar de buurtsuper in het dorp, overdacht mijn drukke volle leventje thuis en genoot, genoot, genoot! Ook van de prachtige bloemetjes van Evie (zie de foto bovenaan dit blog) die de hele week mijn huisje sierden. Dankjewel nog Evie! ’ s Middags deed ik lekker een tukkie, gewoon omdat het kon en ik flanste een snelle, maar toch lekkere maaltijd in elkaar (quinoa met groenten en kipfilet). Ik lag om 22.00 uur al in bed, een unicum...

De volgende ochtend was ik al om 06.00 uur wakker, draaide me nog eens lekker om en sliep verder tot 07.00 uur. Om de een of andere reden ben ik meestal vroeg wakker in het bos, zijn het de zingende en fluitende vogeltjes? Lekker op het gemakkie koffie drinken en slow, slower, slowst opstarten.

Concrete keuzes maken
De dagen gleden voorbij… Ik mijmerde, las en contempleerde wat af. Ook schilderde ik twee muurtjes omdat ik er zin in had en niet omdat het moest en nam een aantal beslissingen ook of juist voor thuis. Meer rust inplannen en de prioriteit leggen bij mezelf en minder bij anderen…

Daarom maakte ik echte keuzes, concrete keuzes dus en geen ‘ we zien nog wel wat we wel en niet meer doen-keuzes’. Niet kiezen is ook een keuze, maar voor mij even niet de juiste… Zo besloot ik onder andere dat we voorlopig geen logeerpartijen en uitstapjes meer met kinderen doen die hoe dan ook niet de onze zijn. Niet omdat logeerpartijen en uitstapjes niet leuk zijn, maar omdat ze ontzettend veel tijd en energie kosten. Bovendien kosten ze ook nog eens klauwen vol geld...

Ook gaan we dit jaar definitief niet kamperen om energie, tijd en geld te sparen.

Volgend jaar gaan we niet naar Hongarije (dat kwam pas opeens bij mij opzetten, ja echt hè...) en niet naar Frankfurt, zodat we dan eindelijk eens tijd hebben om langer dan zes dagen naar ons huisje in het bos te gaan… (Totnogtoe zijn we nooit langer dan vijf nachtjes geweest door andere reizen en tijdgebrek ). Mocht je je afvragen of ik dit allemaal alleen beslis, het antwoord is nee. Martin en ik hebben dit allemaal al afgesproken, maar ik kom er dan altijd weer op en van terug… Martin is het er dus helemaal mee eens om vaker dingen niet te doen, want ook hij is soms ook een beetje moe van zoveel leuke dingen doen…

Daarnaast ga ik mijn dagelijks bezigheden eens stevig onder de loep nemen en bekijken wat en waar te schrappen om weer een beetje een te behappen ‘dagprogramma’ te krijgen dat wel realistisch en haalbaar is... Ongetwijfeld zal ik hierover komende tijd meer schrijven, want een weekje rust in het bos zorgt wel weer voor enorm creatieve schrijfinspiratie ;-).

Kiezen voor lichter leven
Verder besloot ik dingen meer op z’n beloop te laten en vaker te zien waar het schip strandt. Dan stofzuig ik maar een keertje minder, staat er meer onkruid in de moestuin (we krijgen hoe dan ook tweewekelijks mailtjes van ons volkstuincomplexbestuur dat er te veel onkruid in onze moestuin staat, dus waarom zouden we hier serieus mee omgaan?) en verschoon ik ons bed maar eens een weekje niet. Weg met de militaire discipline, welkom rust en ruimte! Zou ik dan echt op weg zijn naar een leven dat meer in balans is; een lichter leven met minder ballast?

Een stuk uitgeruster en aardig opgefrist kwam ik afgelopen vrijdagavond thuis. En o, wat heb ik mijn lieve mannetje en mijn te schattige poesjes gemist! Gelukkig willen en kunnen zij mij heel veel leren op het gebied van nietsdoen en contemplatie… Het werd dan ook een heerlijk rustig weekend met z’n allen op de bank thuis in Dordrecht!

Reageren op dit blog?
Reageren op dit blog kan niet anoniem. Vermeld even je naam en/of je initialen. Anonieme reacties plaats ik niet.

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..

woensdag 16 juli 2014

Anoniem reageren kan niet meer

Vanaf nu is het niet meer mogelijk om anoniem te reageren op mijn blogs.
Mocht je geen Google-account of zo willen of kunnen aanmaken, dan mag je anoniem reageren, maar wel met vermelding van je naam of initialen. En natuurlijk zegt het mij net zo veel of eigenlijk net zo weinig als je jezelf Els noemt of Anoniem, maar toch... ik heb hier zo mijn redenen voor...

Soms blijken anonieme reacties namelijk van bekenden of zelfs zeer goede bekenden te zijn. En zelfs als deze reacties niet agressief, niet onvriendelijk en niet in strijd met de goede zeden zijn, voelen ze zeer zwaar onaangenaam. Want waarom, waarom, waarom reageer je als familielid of bekende anoniem? Wat heb je dan te verbergen en waarom?

Daarom vraag ik je vanaf nu alleen nog te reageren met naam en/of initialen.

Volledig anonieme reacties plaats ik vanaf nu niet meer.

Dankjewel voor je begrip en medewerking!

Topsport, fysieke inspanning en roofbouw

Te veel is te veel, zelfs als het leuk is…
In mijn blog 'Druk, druk, druk, dus keuzes maken' schreef ik dat ik een nogal druk en hectisch leven leef. Superleuk, maar ik was er wel een beetje moe van geworden...
Dat komt omdat ik te veel leuke dingen doe. En te veel leuk is ook gewoon te veel en daardoor ook minder leuk… Snap je?

Ook heb ik ontdekt dat ik vind dat ik altijd tijd moet hebben of in ieder geval moet kunnen vrijmaken omdat ik niet werk. Ik pas me aan aan de werkenden, zeg maar. Dat is enerzijds logisch, maar het feit dat ik niet werk betekent natuurlijk niet dat ik altijd maar moet kunnen. Niemand verwacht dat trouwens van me hoor, dat doe ik alleen zelf…

Daarnaast vind ik, ik bedoel vond ik, dat ik me aan moet passen aan mensen met kinderen. Want die hebben minder tijd in mijn optiek. Dat is natuurlijk lulkoekie, want we hebben allemaal evenveel tijd. Alleen wat we in en met die tijd doen, verschilt nogal (en dat mag natuurlijk ook). Me altijd aanpassen omdat ik geen werk en geen kinderen heb, doe ik dus niet meer, simpelweg omdat het nergens op slaat. De meeste mensen met kinderen en een baan hebben namelijk geen huisje in het bos, geen moestuin en ze schrijven in de regel ook niet twee blogs…

Daarom vond en vind ik dat ik vaker moet kiezen. En dan nu eens niet voor en het een en het ander, maar voor of of… Moeilijk, maar wel nodig.

Topsport
Ook omdat ik fysiek wel erg veel van mezelf verg… Het is echt niet overdreven als ik zeg (schrijf) dat ik op één dag een uur intensief sport, drie uur hard werk in de moestuin, tien kilometer fiets (naar sportschool en moestuin), en dan op dezelfde dag ook nog ‘even’ het huishouden doe (keuken, badkamer, wc’s, afstoffen, stofzuigen (drie verdiepingen), kattenbakken, ramen zemen en niet te vergeten alle was wegvouwen en opruimen) en vervolgens ook nog op mijn fiets spring om vijf kilometer te fietsen om de laatste aanbiedingen bij Lidl te kopen.

Da’s topsport met een hoofdletter T! Alleen… er is een klein verschilletje tussen mij en topsporters… Topsporters nemen rust. Om te kunnen blijven presteren.
Ik neem geen rust. En eis van mezelf dat ik toch blijf presteren.
Gelukkig heb ik een beresterk lichaam dat heel veel aankan. Maar soms ben ik een beetje moe. Of eigenlijk ben ik tegenwoordig best vaak moe. Helemaal kapot! En met gemiddeld zes uur slaap per nacht bouw je ook niet echt reserves op... In het weekend slaap ik trouwens uit en slaap ik gemiddeld 7,5 uur per nacht... Met deze levensstijl pleeg ik roofbouw op mijn lichaam. Martin roept dat trouwens al jaren tegen me hoor, niet dat je denkt dat hij het allemaal wel best vindt…

Nou vind ik het ontzettend moeilijk om tussen dingen te kiezen en eigenlijk vind ik er ook geen ruk aan… Niet omdat ik bang ben dingen te missen, want zelfs als je zoveel leuks doet als ik, mis je regelmatig dingen… Maar omdat ik gedreven word door passie en enthousiasme.

En met datzelfde enthousiasme heb ik mezelf een midweek ‘opgesloten’ in mijn huisje in het bos. Om na te denken. Bij te tanken. Ook eens te contempleren. Te lezen. En vooral om me te bezinnen hoe ik meer balans kan vinden in mijn leven met al die leuke activiteiten en dingen.

Wordt morgen vervolgd.

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..

donderdag 3 juli 2014

Druk, druk, druk, dus keuzes maken...

Wat doe je dan de hele dag?
Sinds 2,5 jaar werk ik niet meer, simpelweg omdat er geen leuke, interessante, uitdagende zzp-klussen zijn voor deze hoogbegaafde, hoogblonde, hoogliteraire, hoogdravende tekstschrijvende projectondersteuner...

Vanaf mijn 15e zorg ik financieel voor mezelf. Kost en inwoning kreeg ik destijds van mijn ouders en daar is dan ook alles mee gezegd... Begrippen als zakgeld en kleedgeld ken ik alleen uit de als muziek in mijn oren klinkende verhalen van anderen. Sterker nog; als 15-jarige stelde ik regelmatig mijn minimale, zuur verdiende centjes ter beschikking van het huishoudinkomen...

Je begrijpt waarschijnlijk dat het best even slikken voor me was toen ik, voor het eerst in mijn leven zonder werk en dus zonder inkomen kwam. Ik moest hoe dan ook zorgen voor een nieuwe invulling van mijn dagen. Want ja, van fulltime werken naar niet werken, geeft veel vrije tijd beschikbaar. Denk je. Dacht ik ook ja.

En toch heb ik me, sinds ik niet meer werk, geen minuut verveeld. Zoals eerder gezegd en geschreven ben ik een en-en-type en vind ik heel veel dingen leuk.
Inmiddels kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik ooit tijd had om te werken... En als, als ik ooit weer zou gaan werken, zou het echt maximaal twee dagen per week zijn. Had je me vijf jaar geleden moeten vertellen, dan had ik je vierkant uitgelachen... ;-)

Momenteel fungeer ik als huishoudmanager en bestaat mijn takenpakket voornamelijk uit mijn moestuin, het huishouden, mijn huisje in het bos en daarnaast schrijf ik ook nog twee blogs. Voor de tuinier en de kok maak ik veel foto’s (vind ik lastig...). O ja, ik sport natuurlijk ook nog, ’s zomers minder vaak dan ’s winters, maar ik probeer toch in ieder geval naar BodyPump te gaan. En bij voorkeur ga ik ook nog een keer per week BodyShapen... Gemiddeld 1x per week ben ik een (mid)dag uit. Lekker met vriendinnen teuten. Naar de sauna of lunchen of naar het strand. Sommige dagen fiets ik naast deze bezigheden een kilometertje of tien; naar en van de moestuin, de sportschool en de bieb. O ja iedere woensdagavond komt een van de leasedochters. Heb ik natuurlijk ook nog mijn tuin thuis in Dordrecht en de tuin en het huishouden bij mijn huisje in het bos. Uitslapen doe ik alleen in het weekend, doordeweeks sta ik om 06.00 uur op. Gezellig samen met Martin een bakkie doen, voordat hij rond 06.15 uur naar zijn werk gaat.

Hysterisch gekkenhuis...
Maar eigenlijk is het toch best gek? Dat ik nooit uitslaap, ook niet als ik een ernstig slaaptekort heb. Ook niet als ik ziek ben. Of gewoon niet helemaal lekker. Of gewoon zomaar, omdat het kan. Dat ik me nog steeds rot ren. Omdat ik vind dat ik minimaal vier blogs per week moet schrijven. En twee voor de tuinier en de kok. Dat aantal staat nergens hoor, ik ben tenslotte ‘eigen baas’... Wel een beetje een strenge geloof ik...

Martin vindt het sowieso gekkenwerk dat ik op een gemiddelde doordeweekse dag van 07.00 uur tot 's avonds laat bezig ben met van alles en nog wat. Hij vindt dat ik eens wat vaker zou moeten gaan zitten. Of liggen. Beetje mijmeren. Over helemaal niets in het bijzonder. Contempleren noemt hij dat. Hij is er goed in. Hij wel... ;-)

En eigenlijk vind ik dat hij gelijk heeft. Dat het echt een beetje te gek is dat ik nog steeds overvolle dagen heb. Omdat ik zo ontzettend veel dingen leuk vind. En nu hoef ik echt niet van mezelf als een suffe, duffe doos achter de petunia’s te zitten koekeloeren wat er buiten allemaal gebeurt, maar ietsjespietsje minder zou eigenlijk wel lekker zijn. Eigenlijk, wat een humpfgrumpfwoord...

Ja, ik zou nog beter voor mezelf moeten zorgen, zeker nu met die glutentoestanden... Niet langer grensverleggend en grensverruimend denken (zou voor heel veel mensen goed zijn, maar voor mij dus even niet...), maar mezelf beperken. Beperken in het aantal activiteiten per dag. Dus niet meer op één dag naar de moestuin, het hele huishouden doen, drie blogs schrijven en 10 kilometer fietsen... maar een beetje meer zen, slow en lekker op het gemakkie aan doen.
Keuzes maken. En ook eens kiezen voor helemaal niets. Gewoon eens even helemaal niets. Omdat het kan.

Mocht je mij komende tijd af en toe missen, dan ben ik eens lekker helemaal niets aan het doen...

Wordt vervolgd, vast een keertje... ;-)

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..