donderdag 31 juli 2014

De oogst van juli





















Wow, wat was juli een geweldige moestuinmaand! Af en toe een beetje lastig (behoorlijk lastig...) vanwege de enorme hoosbuien. De tuin is kledderdedderzeikienat en da's best lastig tuinieren op zware kleigrond. Voordeel; we hebben dit jaar nog nauwelijks hoeven sproeien...


Een impressie van de oogst van juli:

Tuinbonen in de dop...

En uit de dop...







































Wonderschone en overheerlijke paksoi...





Heeeeel veel doperwtjes en o wat zijn die verrukkelijk!







We oogstten volop andijvie en verschillende soorten sla.




Dit jaar twee behoorlijk volle kratten aardappelen...




Ere wie ere toekomt; de aardappelkanjer!




Onze eerste oogst sperziebonen ooit; wat een enorm groot feest!







Deze maand namen we afscheid van ons blog 'De tuinier en de kok'. Maar... we blijven zeker moestuinieren.
De maand juli was voor ons een bijzonder natte, mooie en aangename moestuinmaand!







Reageren op dit blog?
Hartstikke leuk, maar vermeld wel even je naam of initialen.

Facebook
Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

woensdag 30 juli 2014

Week van bezinning...

Bezint eer ge begint...
Afgelopen week was voor mij een week van bezinning. Deze bezinning wordt veroorzaakt door het bewustworden en het inmiddels zeer bewust zijn van het feit dat ik me veel te veel op anderen heb gericht en veel te weinig op mezelf. Een aantal minder prettige gebeurtenissen afgelopen tijd, heeft me dit overduidelijk gemaakt. Daarom ervaar ik de minder prettige gebeurtenissen niet (meer) als negatief, maar juist als positief. Wat je niet weet kun je niet veranderen en wat je wel weet dus wel. Vandaar!

Zijn er nog muizen?
Afgelopen weekend waren we in ons huisje in het bos in Drenthe. Er zijn nog wel muizen in huis geweest, maar gelukkig niet meer zoveel als een paar weken geleden. Muizen lijken een hekel te hebben aan aluminiumfolie, dat je het even weet... Bij gebrek aan ander materiaal hadden we een paar gaten gedicht en afgeplakt met aluminiumfolie en dat zat er nog. Purschuim vreten de muizen ‘gewoon’ op... Dit weekend betrapten we een paar muizen in de keukenla (gaaaaadver!) en ontdekten we daardoor nog een paar gaten in de muur die we ook weer dichtplakten met alufolie. Ben benieuwd.. Verder deden we lekker rustig aan, het regende flink en dus hadden we eindelijk weer eens tijd om lekker te lezen en ons te bezinnen op het al dan niet plaatsen van een houtkachel in ons prachtige huisje...

Afscheid van De tuinier en de kok...
In deze week van bezinning namen Martin en ik afscheid van ons blog De tuinier en de kok. Simpelweg omdat het te veel tijd kost. Ons afscheidsblog vind je hier. Natuuuuurlijk blijven we de tuinier (ik) en de kok (Martin) en zal ik je op dit blog op de hoogte houden van onze moestuinperikelen, want die gaan gewoon lekker door.

Moestuinplezier
Deze week oogstten we tuinbonen, peultjes en heel veel doperwten. We oogstten onze eerste sperzieboontjes ooit, de allermooiste van de hele wereld (zie de foto bovenaan dit blog), vind je ook niet? Ook rooide Martin twee kratten vol prachtige aardappelen.

Afgelopen december kochten we een grote vrieskist en die heeft z’n geld al opgeleverd. Verder aten we de afgelopen tijd sla, paksoi en andijvie uit de moestuin. Hopelijk volgen binnenkort courgettes en tomaten. Ja, we zijn inderdaad laat dit jaar, we begonnen ons moestuinseizoen dan ook pas in mei...
En ondanks al het werk wat een moestuin nu eenmaal met zich meebrengt, blijven wij het een fantastische hobby vinden.
Deze week eten we dan ook regelmatig uit eigen tuin...

Weekmenu
Het weekmenu van deze week:

  • Zondag 27 juli, dagje makkelijk:
  • Aardappelrösti met appelmoes, natuurlijk allebei zelfgemaakt (vegetarisch, biologisch, glutenvrij).

  • Maandag 28 juli: dagje gezond:
  • Salade met avocado, tomaat en Hollandse noordzeegarnaaltjes, het recept vind je hiero (biologisch, glutenvrij).

  • Dinsdag 29 juli; dagje lekker uit eigen moestuin:
  • Salade met tuinbonen, doperwten en peultjes met feta, hier vind je de link naar het recept (vegetarisch, biologisch, glutenvrij).

  • Woensdag 30 juli; Dagje verlangen naar de winter *grapje* Dagje zomerstamppot:
  • Stamppot rauwe andijvie (uit eigen tuin) met spekjes en rookworst (biologisch, glutenvrij).

  • Donderdag 31 juli; Dagje onze eerste zelf gekweekte sperzieboontjes ooit:
  • Sperziebonen met in roomboter gebakken krielaardappeltjes, allebei uit eigen tuin met een rundervink (biologisch, glutenvrij).

  • Vrijdag 1 augustus; Dagje supersnel:
  • Tomaten-courgettesoep, klik hier voor de link naar het recept (vegetarisch, biologisch, glutenvrij).

  • Zaterdag 2 augustus: Dagje eindelijk weer eens mosselen:
  • Thaise mosselen met kokosmelk en sereh, geserveerd met mosterdmayo, knoflookyoghurt en koriander (MSC, glutenvrij).

    Maak er weer wat moois en lekkers van deze week, tot volgende week!

    Reageren op dit blog?
    Hartstikke leuk, maar vermeld wel even je naam of initialen.

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

    maandag 28 juli 2014

    Hoe gaat het nu met lichter leven?

    Lichter leven in 2014
    Lichter leven, mijn jaarthema van en voor 2014, zie hierover ook dit blog. Meer dingen loslaten, losser en lichter leven, dingen meer op z’n beloop laten, minder ballast en veel, heel veel opruimen. Hoe gaat het daar nu mee?

    Goed! En nee, lichter leven is voor mij nog geen tweede natuur geworden… Misschien kan dat ook helemaal niet, omdat lichter leven niet automatisch samengaat met consuminderen en besparen.

    Consuminderen en besparen doe je door controle uit te oefenen, bovenop je financiën te zitten en de teugels strak te houden.
    Lichter leven doe je door los te laten, de boel de boel te laten, erop te vertrouwen dat dingen hoe dan ook goed komen en de teugels te laten vieren.
    Best een kunst om die twee disciplines samen te brengen. Maar… het gaat dus goed!

    Dag ballast!
    Inmiddels hebben al veel voor mij overbodige spullen mijn huis verlaten. Via Marktplaats en Bol (de links vind je hier) (Iemand geïnteresseerd in een superstoer en leuk kinderfietsje met zijwieltjes, twee jaar geleden tweedehands gekocht en hier nooit gebruikt...), maar ook naar de vuilstort en inzamelacties (kleding en heel veel schoenen en laarzen...). Er kan nog meer uit, er kan nog meer uit! Voor het einde van het jaar wil ik nog heeeeel veel wegdoen. Dat schept ruimte in huis en rust in mijn hoofd.

    Ondanks dat ik mijn luxe leventje nog steeds veel te vol prak en plan, vind ik dat lichter leven goed gaat. De bewustwording en het bewust zijn van dit hectische leven is hier een eerste stap in de goede richting, denk ik. Voor het einde van het jaar wil ik nog heeeeel veel inmiddels overbodige, nutteloze, tijdverslindende, energievretende en nergens toe dienende activiteiten uit mijn leven elimineren. Ik ben er 100% van overtuigd dat me dat gaat lukken!

    Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?
    Hier een voorbeeld van hoe ik nu lichter leef en hoe leuk dat eigenlijk is…
    Onlangs kregen we visite in ons huisje in het bos. Helemaal leuk. We zouden op zondag visite krijgen en ook pas die zondag naar ons huisje in het bos in Drenthe rijden (ongeveer 2,5 uur rijden). We wilden om 11.00 uur in Drenthe zijn en uiterlijk om 08.30 uur uit Dordrecht wegrijden. De zaterdagavond ervoor speelde het Nederlands elftal en zou het wel eens laat kunnen worden (we lagen inderdaad om 02.00 uur in bed…).

    Om het mezelf extra moeilijk te maken wilde ik op zaterdagmiddag zelf tomatensoep maken en dan gelijk ook wecken voor de voorraad. Maar… we hadden die zaterdag al genoeg andere dingen te doen en ook nog een afspraak buitenshuis… En dus besloot ik (op Martin’s aandringen, dat dan weer wel...) mijn eigen irrealistische verwachtingen los te laten. Ik kocht biologische tomatensoep in zak van Unox (glutenvrij), knakworstjes voor de kinderen en andere kant-en-klare lekkere hapjes en maakte het mezelf hiermee een heel stuk makkelijker. En leuk en gezellig dat het werd die zondag! We maakten een boswandeling op deze bloedhete zondagmiddag. Er was tijd om heerlijk relaxed buiten van de hapjes te genieten. En toen het ging regenen, pakten we de boel op en gingen binnen vrolijk verder.

    Veel leuker en ontspannener dan wanneer ik mezelf over de rooie had gejaagd door van mezelf verse tomatensoep met basilicum en zo te moeten maken. Kijk, dat is lichter leven voor mij! Loslaten, de boel de boel laten en genieten van het onverwachte.

    Hulp bij het oostblokregime
    En ja, ik heb hierbij nog hulp nodig, maar wat geeft dat? Martin is een meester op dit gebied… Ik leer het wel, stapje voor stapje. Ik ben er blij mee! Met een achtergrond (jeugd) van ijzeren discipline, ‘het moet en het zal’ en ‘als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks’ (lees klappen…), geeft dit een heel goed gevoel! Ook een beetje stout, alsof ik spijbel van mijn ijzeren oostblokregime, zeg maar…

    Heerlijk, dit lichtere en luchtiger leven! Heerlijk dat ik een man heb die mij hierin zo enorm stimuleert en heerlijk en dank jullie wel lieve ‘visite’ voor het zo smakelijk opeten van mijn kant-en-klare Unox tomatensoep en zo! Lichter leven; ik leer het wel, ook dankzij jullie!

    Reageren op dit blog?
    Hartstikke leuk, maar vermeld wel even je naam of initialen.

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

    donderdag 24 juli 2014

    Breng je leven in balans met deze 12 tips

    Waarom meer balans?
    Zoals ik je dinsdag beloofde in mijn blog '11 Tips om volledig uit balans te raken', vandaag twaalf tips om meer balans in je leven te brengen. Omdat ik nog veel meer tips voor je heb, verschijnt misschien, ooit, nog wel een keer deel 2 van dit blog...
    Voor nu beperk ik me tot deze 12 tips... Of ze echt werken kan ik je nog niet vertellen, ook voor mij is dit een nieuwe manier van leven.
    Ik ben me inmiddels heel erg bewust dat het in mijn leven hoogstnoodzakelijk is om meer rust te nemen, mezelf beter in acht te nemen en beter voor mezelf te zorgen. Omdat anders vandaag of morgen echt de rek eruit is en het elastiekje knapt, zeg maar...
    Bovendien zie ik het als leuke, nieuwe uitdaging om te kijken of het me lukt nu eens echt rust in mijn leven te krijgen. Voor iemand die ‘alles kan’ een eitje, toch? ;-)

    Breng je leven in balans, 12 tips:

    1. Minder willen
    Dit vind ik gelijk een hele lastige, want hoe doe je dat, minder willen? Tips zijn welkom! Maar... misschien helpen de tips 2 en 3 me hierbij...

    2. Stel prioriteiten
    Ik dacht dat ik geen priorteiten kon stellen, maar daartoe blijk ik heel goed in staat... Wat vind ik echt belangrijk en wat vind ik minder belangrijk of zelfs helemaal niet? Ik kijk hierbij puur naar mezelf en laat me hierbij leiden door intuïtie en gevoel.
    Zo hebben mijn man en poesjes, moestuin en een schoon, fris, opgeruimd huis voor mij hoge prioriteit. Dat zijn activiteiten waaraan ik meer tijd besteed.
    Winkelen en dingen kopen hebben voor mij een lage prioriteit. Je ziet mij dus zelden zomaar voor de lol door de stad lopen. Als ik toch dingen wil kopen, doe ik dat meestal online.

    3. Stel een levensdoel vast
    Dit klinkt veel zwaarder dan het is... Ik stelde een doel vast voor deze fase in mijn leven, namelijk ‘ik wil een vredig, rustig, eenvoudig, gezond en ontspannen leven in een frisse, schone leefomgeving’. Zo, dat staat. Nu kijk ik bij alle, ja alle, activiteiten die ik doe, of deze passen bij mijn doel.
    Moestuinieren, huishoudelijke activiteiten (in een rustig tempo!), lezen en mogelijk zelfs tv kijken passen prima bij dit doel.
    Ruziemaken met Martin, fastfood naar binnen werken, mezelf voorbij rennen en in de stress gaan omdat ik vergeten ben vlees uit de vriezer te halen, heel duidelijk niet.
    Ik bedoel hiermee niet dat alle dingen in het leven vooral maar leuk moeten zijn, zo werkt dat ook bij mij niet... Ook minder leuke activiteiten en zelfs rotklussen moeten gewoon gedaan worden, maar dan wel op een rustige en ontspannen manier...

    4. Maak echte keuzes
    Echte keuzes zijn concrete keuzes. Dus niet ‘we zien nog wel’, maar ‘ik kies voor...’. Ik bllijf hierbij dicht bij mezelf en kijk niet naar wat sociaal of maatschappelijk wenselijk wordt gevonden...

    5. Stel grenzen
    Voor mij is het heel belangrijk om grenzen te leren stellen en die grenzen nauwkeurig te bewaken. Ooit in een heel ver verleden leerde ik om mijn grenzen consequent te overschrijden, nu wordt het tijd om ze te leren stellen. Hierdoor zal ik vaker nee zeggen. En o, wat heb ik hier zin in! ;-)

    6. Gebruik een agenda
    Ik gebruikte geen agenda, maar onthield mijn afspraken ‘gewoon’. Vond ik ook een goede geheugentraining en nee, ik vergat nooit afpraken. Geen agenda hebben werkt echt prima als geheugentraining. Maar... voor een ongeleid projectiel als ik, heeft het één groot nadeel. Ik plan en prak al mijn tijd bommetjevol... Nu ik weer een agenda heb (in weer zo’n verukkelijk en overheerlijk Excelletje), ZIE ik mijn afspraken weer. Door te visualiseren, realiseer ik me meer en beter welke afspraken en dingen ik al heb ingepland. Daarom is een agenda voor mij echt noodzakelijk.

    7. Maak een realistische en haalbare planning
    Door het maken van een realistische planning, zorg ik ervoor dat die ook haalbaar is. Voor mij is dat nu nog heel lastig en ingewikkeld, simpelweg omdat ik meer wil doen dan praktisch haalbaar is. Om meer rust te krijgen, zal ik wel moeten. De keuken, de badkamer en de wc’s allemaal een grote beurt geven in een half uur tijd is niet realistisch en niet haalbaar. Zelfs niet voor Megamindy en dus ook niet voor mij... Ook activiteiten vergeten in te plannen is niet handig. Omdat ik niet op miniem detailniveau een activiteitenplanning wil maken (nul prioriteit en dus zonde van mijn tijd...), plan ik voor allerhande activiteiten een uur tijd per dag in. Natuurlijk plan ik ook voldoende (!) pauzes en rustmomenten in. Ja, zelfs voor koffie en lunch...

    8. Plan tijd in voor onverwachte dingen
    Onverwachte dingen en situaties, ooooh, wat komen ze hier vaak voor en ooooh, wat hou ik ervan! Tenzij ik gestrest ben of het te druk heb... dan haat ik die onverwachte dingen die dan opeens veel te veel tijd blijken te kosten. Ik plan nu een uur per dag in voor onverwachte zaken die ik dan terplekke kan regelen als dat nodig is. Later zal blijken of dat voldoende en afdoende is. Mocht ik deze tijd op een bepaalde dag ‘niet nodig’ hebben, dan kan ik lekker gaan lezen, kleuren of in de tuin gaan zitten.

    9. Zeg overal nee tegen
    Dat klinkt gek he, overal nee tegen zeggen? Maar wel noodzakelijk voor iemand als ik die altijd spontaan overal ja tegen zegt, zonder daarbij de consequenties goed te kunnen overzien. Ik zeg nu dus eerst nee en kijk vervolgens of er toch een ja mogelijk en wenselijk is. Zit mijn agenda vol of heeft de activiteit onvoldoende prioriteit, dan blijft het nee...

    10. Begin geen spontane acties
    Ik ben iemand die zomaar spontaan om 15.00 uur kan bedenken dat de hele kelder leegmoet en wel NU... Dat is vaak niet handig... Simpelweg omdat ik dan tot ’s avonds heel laat bezig ben. Daarom geldt voor mij dat ik geen spontane(opruim)acties, schilderklussen of andere activiteiten mag beginnen die meer dan 2 uur tijd kosten... Eerst denken, dan doen wordt mijn motto. 'Even snel' de kelder leegruimen of mijn halve huis schilderen hoort tot het verleden...

    11. Plan VRIJE tijd in
    Vrije tijd inplannen, klinkt toch zo logisch... Met vrije tijd bedoel ik tijd die je volledig vrij, naar eigen inzicht, kunt besteden. Ik plan mijn avonden minder vol. Vanaf nu hou ik minimaal drie avonden per week vrij... Ooooh, wat een geweldig vooruitzicht om drie hele avonden per week zomaar wat te luieren of lekker helemaal niets te doen...

    12. Maak niet overal een punt van!
    Misschien wel de beste tip voor mensen zoals ik... Maak niet overal een punt van! Wees flexibel, maak je niet druk en ga niet in de stress als iets een keer niet lukt. Een week je bed niet verschonen? Je gaat er echt niet dood van en ook niet van een week je koelkast niet schoonmaken, drie keer patat eten, de paardenbloemen in je tuin gewoon lekker laten staan, vier boeken lezen en niets aan je studie doen en de hele ochtend koffie drinken... Vloer die nodig gedweild moet of de was die blijft liggen? Schrale troost, deze klussen blijven in de regel gewoon tot morgen op je wachten...
    Maak van olifanten weer muggen, zorg niet voor onnodige drama’s en ontspan. Creëer je eigen zen-leven.

    En nu?
    Hoe deze tips voor mij in de praktijk werken, ga ik de komende tijd ondervinden. Natuurlijk hou ik je op de hoogte. Heb jij tips voor een leven dat meer in balans is en wil je ze met me delen? Laat dan je reactie, met vermelding van naam of initialen, achter op dit blog.

    Wil je mijn tips ook uitproberen? Laat me weten hoe het je vergaat en of je er iets aan hebt.

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

    dinsdag 22 juli 2014

    11 Tips om volledig uit balans te raken...

    Balancerend op of zelfs net over het randje...
    Momenteel probeer ik ietsiepietsie meer balans in mijn leven te brengen. Voor mij op dit moment nog een droombeeld dat ik volop koester in mijn eindeloze stroom romantische gedachten over hoe mijn leven ook zou kunnen zijn... Relaxed, volledig in balans en helemaal into zen... Aaaaaaah.... Rozengeur en maneschijn en dat allemaal op een klein vierkant metertje thuis op de bank (of in de tuin) met een boek en een kopje kruidenthee (natuurlijk groene...). Dream on of...?

    Om te kunnen bepalen hoe ik meer balans in mijn leven kan krijgen, moest ik ook eens kritisch kijken naar het hier en nu om te kunnen vaststellen waarom het mij nu toch niet lukt. En dat werd mij al heel snel duidelijk. Daarom vandaag 11 tips om je leven vooral NIET in balans te krijgen... Het getal 11 heb ik zomaar gekozen, natuurlijk zijn er nog veel meer tips, maar deze 11 activiteiten geven mij het gevoel dat ik continu achter de feiten aanhol, dat ik altijd nog iets moet, dat ik altijd alles zelluf moet doen, dat ik nooooooit klaar ben, dat ik me altijd een rotje ren, dat ik meestal haast heb en dat het allemaal veel te veel is voor één mensenleven.. Goh, hoe zou dat nou komen? ;-)

    11 Tips om volledig uit balans te raken:

    1. Activiteiten structureel niet inplannen.
    (Dagelijkse) activiteiten vergeten in te plannen of niet inplannen omdat ze niet veel tijd kosten. Zo plan ik nooit mijn dagelijkse schoonmaakrondjes en opruimrondjes, schoonmaken van de kattenbakken, leeggooien en schoonmaken afvalbakjes (ook plastic en oud papier), de was, was opvouwen en opruimen, de badkamer opruimen/drogen na gebruik, koffieboontjes malen, vaatwasser uitruimen en wastafel droogmaken na gebruik, het inspuiten van schoenen en laarzen, opruimen na het eten, fornuis schoonmaken, bed opmaken, eten klaarmaken, was buiten aan de lijn hangen, koffiezetten en eten. Dit is een kleine greep uit de selectie van kleine klussen die ik niet inplan, simpelweg omdat ze niet zoveel tijd kosten...

    Ook grotere klussen als ramen zemen, vloeren dweilen, strijken, de tuin vegen, bed verschonen, glas naar de glasbak brengen, pakjes inpakken en naar de post brengen enzo plan ik niet in... Handig...

    Natuurlijk doe ik al deze dingen niet iedere dag en natuurlijk zijn het niet allemaal langdurende en grootschalige klussen, maar toch vindt iedere dag een aantal van deze activiteiten plaats. En natuurlijk wil ik niet ieder lullig dingetje tot pietepeuterig detailniveau inplannen, maar deze activiteiten kosten zeker 1,5 uur per dag... Minimaal...
    Aha, dat geeft inzicht in waarom ik toch altijd weer tijd tekort kom!

    2. Te weinig tijd inplannen.
    Ik ben meester in ‘creatief plannen’, een variant op creatief boekhouden zeg maar... Als het niet past, maak ik het passend... En dus verwacht ik van mezelf dat ik op één dag kan sporten, moestuinieren, het hele huishouden kan doen en ook nog even boodschapjes doe (deze activiteiten houden voor mij ook ongeveer 15 kilometer fietsen in, omdat ik nu eenmaal bijna alles op de fiets doe, natuurlijk...). Wat raaaaar dat dit niet lukt en wat vreemd dat ik dan ’s avonds moe ben en het moeilijk vind mijn avondactiviteiten ook nog ‘naar behoren’ uit te voeren... Te weinig tijd inplannen zorgt ervoor dat ik roofbouw pleeg op mijn lichaam en dat ik tegen de tijd dat het vrijdag is, bijna omval en duizelig ben van vermoeidheid...

    3. Geen tijd inplannen tussen activiteiten.
    Natuurlijk plan ik al mijn activiteiten achter elkaar. Lekker strak... Waarom zou je tijd en ruimte nemen tussen twee activiteiten? 'Maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijk veel haast'.

    4. Te veel fysiek zware activiteiten inplannen.
    Deze kan ik ook goed! Zo veel mogelijk fysiek zware activiteiten inplannen, zodat je zeker weet dat ze onhaalbaar zijn en je ’s avonds helemaal kapot bent. En dan ook nog in de avonduurtjes lekker ploeteren in de moestuin... Ahhhh, heerlijk die vermoeidheid! Bijkomend voordeel; tegenwoordig ben ik een supergoede slaper!

    5. Geen rustmomenten inplannen.
    Natuurlijk plan ik geen rustmomenten en/of pauzes in. Waarom zou je pauzes inplannen? Je kunt toch tijdens het schoonmaken koffie zetten en die staand aan het aanrecht even snel opdrinken? Of je drinkt em gewoon koud... Zonde van je tijd om pauze te nemen...

    6. Klussen inplannen op onmogelijke of ongewenste momenten.
    Dit vind ik een hele leuke! Ik zet de wasmachine en vaatwasser bij voorkeur aan tijdens laag stroomtarief (goedkope stroom, daltarief). Hierdoor was ik meestal in het weekend. Dat ik hierdoor op zaterdag vaak tot in de nachtelijke uurtjes bezig ben met de was, ervaar ik zelf als zeer onwenselijk. Zit je net even lekker gezellig, moet je tig keer naar de was... (de wasmachine staat bij mij in de kelder, ook dat nog...). Zorgt bij mij gegarandeerd voor onrust en stress, jaaaa!

    7. Eindeloos vroeg beginnen en eindeloos lang doorzwoegen.
    Als blijkt dat het onmogelijk is je programma binnen normale ‘werktijden’ uit te voeren, begin je toch gewoon een uurtje vroeger? Zo start ik inmiddels op weekdagen uiterlijk om 07.00 uur (uiterlijk ja, meestal eerder...) en ga ik lekker lang door. En nee, ook voor mij went het nooit om ’s avonds om 23.00 uur nog met was te sjouwen of andere klussen te doen. Getergd door vermoeidheid vraag ik me regelmatig zwaar geïrriteerd af ‘waarom ik hier toch altijd aaaaalles moet doen?’...

    8. Net doen alsof zoveel hectiek leuk is.
    Doen alsof, oftewel de schone schijn ophouden is nooit leuk. Druk, druk, druk, wat is mijn leven toch vreeeeselijk interessant, eeeeenig en boeiend! Zzzzzucht... ik ben er vooral hondsmoe door en van geworden...

    9. Jammeren, zaniken en zeuren als het niet allemaal lukt.
    De meeste mensen zullen het normaal en logisch vinden dat zo ontzettend veel te veel activiteiten nu eenmaal niet in een etmaal passen. Zo niet ik. Ik verwacht, nee eis, van mezelf dat ik het allemaal wel ‘eventjes’ doe en voor elkaar krijg... Als vervolgens blijkt dat het me niet lukt (duh) ga ik klagen, zeuren, zaniken, zeuren, jammeren, huilen, schreeuwen, schelden en tieren (in willekeurige volgorde). Ook vraag ik mezelf regelmatig af waarom ik toch zo weinig aankan en waarom ik niet stressbestendig ben, hi, hi...
    Dat ik zelf de enige ben die verandering kan aanbrengen in mijn situatie, weet ik natuurlijk best...

    10. Alles zelf willen doen en nooit hulp vragen.
    Natuurlijk vraag ik nooit hulp. Nooit. Daar staat in mijn kleine, beperkte denkwereldje een soort van de doodstraf op. Nou ja, niet echt natuurlijk en ik hoef ook niet van mezelf in de hoek te staan, maar toch... In principe doe je alles zelf. En vraag je niet om hulp. Gewoon doorgaan. Net als een machine...

    11. Het zielig vinden voor je partner als hij/zij iets moet doen.
    Deze tip is voer voor psychologen... Martin heeft een bloedhekel aan het doen van ‘klusjes’. Martin is zo ongeveer de uitvinder van het contempleren. Hij roept dan ook regelmatig ‘Nietsdoen is het hoogste!’, waarna hij blij kijkend nog eens lekker lui op de bank zakt met een van de poesjes aan zijn zij... Martin kan nogal theatraal reageren als ik hem vraag iets te doen. Inmiddels roept hij te pas en te onpas ‘Joooooooongens (?) ik ben kapooooooot’, in de hoop dat ik hem dan niet vraag klusjes te doen. En dat werkt! Inmiddels haal ik zelf de afvalcontainers binnen, hou ik in de gaten wanneer welk afval naar buiten moet, zet ik het plasticafval buiten, verzamel lege potten en flessen voor de glasbak en noem maar op. Omdat ik het zielig voor Martin vind als hij het moet doen. Zielig? Uuuuuh....Tsja, wie is er hier eigenlijk zielig?...

    Uit balans? Zie het als kans!
    Natuurlijk moet je deze tips vooral niet opvolgen en zeker ook niet te serieus opvatten. Maar mocht je deze tips volgen, dan is je leven absoluut 100% zeker volledig uit balans... Net als het mijne dus... Erg? Welnee joh, ik ben uit balans en zie dit als een kans...

    Om het tij te keren en een rustiger, relaxter leven te creëren met veel meer zen, geef ik (naar verwachting) donderdag tips om weer helemaal in balans te komen.

    Ben jij in balans?
    Doe jij ook dingen waarvan je gestrest wordt en uit balans raakt en zo ja welke?

    Reageren op dit blog?
    Hartstikke leuk, maar vermeld wel even je naam of initialen.

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like...

    maandag 21 juli 2014

    Muizenissen

    Muizenissen in het bos…
    Muizenissen... Dit keer bedoel ik niet de muizenissen in mijn hoofd die mij doen afvragen hoe ik meer balans in mijn te leuke leven kan creëren.

    Dit keer bedoel ik muizenissen in het bos…

    Eind juni waren Martin en ik een weekendje in ons huisje in het bos. Om een elektrische boiler te laten installeren, maar ook om een beetje bij te trekken van alle drukte en hectiek thuis in Dordrecht en de daarbij horende muizenissen in ons hoofd. Helaas lukte dat niet helemaal of zelfs helemaal niet…

    Tot onze grote verbazing en schrik bleken tijdens onze afwezigheid muizen hun intrek te hebben genomen in ons huisje in het bos… In ONS huisje! Nu zijn wij niet bang voor muizen, nee hoor, ik ook niet… Maar ik vind het wel vies! En het waren er zo ongelooflijk veel!

    Gelukkig waren de muizen niet in onze slaapkamer geweest, maar wel in het logeerkamertje... Gaaaadver, het idee alleen al dat er muizen over je heen lopen als je ligt te slapen, brrr...
    En als er drie muizen rondrennen, gewoon in je huiskamertje, terwijl jij rustig op de bank zit, weet je zeker dat het mis is. Heel erg mis!
    We hadden al een kartonnen doosje staan met een zakje gif erin. Dat vonden de muizen natuurlijk helemaal niet boeiend, dus daar waren ze niet aangekomen…

    Toen we de volgende dag hoorden dat er in ‘ons bos’ een ware muizenplaag heerst en zelfs in een huisje een bed, matrassen en beddengoed finaal kapot gevreten waren, wisten we het zeker. We moesten iets doen! Deze mening werd verder versterkt toen ik de openslaande deuren opengooide en er tig muizen naar binnen liepen. Naar binnen liepen, ja. Zonder kloppen… Dat kan natuurlijk echt niet!

    We kochten een bus purschuim om gaten en kieren te dichten (de muizen vreten zich gewoon door purschuim heen bleek later), stopten kieren boven de nephaard dicht met vaatdoekjes, purden de meterkast kierdicht en bouwden ‘dammetjes’ met folie, karton en wat we maar voor handen hadden. Natuurlijk moet er ook gekit en professioneler gedicht, maar dit was het eerste wat we konden doen en wat we dus ook deden… Ik heb nog nooit zoveel gestofzuigd als dat weekend, want ja, er mag van mij geen ieniemieniepiepkruimeltje op de vloer liggen. Eten op het aanrecht, de tafel en zelfs in de keukenkastjes bewaren, is uit den boze. Niet heel praktisch...

    Als tweede moest er ook iets komen om de muizen weg te jagen, bij voorkeur definitief… Natuurlijk wil ik geen muizenval, dat er een muis zonder pootje inzit of zo… brrrr. Er bestaan ook ‘diervriendelijke’ muizenvallen, daarin blijven de muizen leven en kun je ze buiten zetten… Nou zijn er buiten in het bos al veel te veel muizen, waarschijnlijk door de afgelopen zachte winter. Toen we dezelfde dag in Groningen een grote bruine rat over straat zagen rennen, pleitten we gelijk voor een aankomende horrorwinter, met gruwelijk veel vorst, maar dat terzijde… En tjsa, hoe diervriendelijk is het om een muis in een val te laten zitten verpieteren, omdat je simpelweg niet permanent in je huisje in het bos verblijft? Geen serieuze optie dus.

    Harde maatregelen
    En zelfs ik begreep dat er echt niets anders opzat dan harde maatregelen nemen. En dus zette ik schoteltjes met gif neer. Gif wat de muizen meenemen naar hun hol en daar doodgaan… Je maakt ze dus wel dood, maar je ziet ze niet… Vreselijk, vind ik. Maar om nou mijn huisje in het bos te laten opvreten, is natuurlijk ook geen goed idee. Niets doen is hier echt geen optie, een muizenplaag in huis is geen grapje.

    Toen we na een week (toch wel een beetje zenuwachtig) terugkeerden in het bos, was er gelukkig geen muis meer te zien. Wel waren er muizen binnen geweest, ze hadden een heel schuursponsje aangevroten (vast om lekker gezellig een nest mee te maken in ons huisje…). Bijna alle vaatdoekjes en theedoeken waren kapot geknaagd, dus ook die kan ik niet in de keukenkastjes opbergen... Ook hadden ze van het gif gegeten. En ja, ik vind dat zielig en niet leuk en echt erg, want de muizen wonen tenslotte langer in het bos dan wij… Maar toch, dit gaat zo ook niet.

    Inmiddels lijken de muizen het hazenpad gekozen te hebben, pff opluchting… Nu maar hopen dat ze wegblijven. Komende maanden blijf ik schoteltjes met gif neerzetten, voor het geval ze terugkomen op een onbewaakt moment als wij thuis in Dordrecht zijn. Dat ze terugkomen, is voor mij een feit.

    De muizenissen in het bos kunnen nu in ieder geval weer ruimte maken voor muizenissen in mijn hoofd, dat lijkt me toch beter… ;-)

    Tips en suggesties?
    Heb jij enig idee hoe muizen definitief te verjagen op een niet-bloederige en zo diervriendelijk mogelijke en betaalbare manier (voor zover die bestaat)? Laat het me weten! O ja, onze poezen meenemen, is geen optie...

    Reageren op dit blog?
    Zet dan wel even je naam of initialen onder je reactie!

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..

    donderdag 17 juli 2014

    Contemplatie in het bos

    Alleen in het bos…
    Ja, dat klinkt wel even hè? Contemplatie in het bos. Vind ik zelf ook… Tsja, daar zat ik dan, in mijn huisje in het bos. Een midweek lang. Zonder Martin, die was naar huis, naar onze poesjes en natuurlijk ook naar zijn werk. Iemand moet tenslotte centjes verdienen… En ik zat helemaal alleen in mijn huisje in het bos… Voor het eerst. Helemaal alleen. En dat was… heerlijk rustig! Niet ‘even snel’ een wasje draaien, iets op internet opzoeken, naar de moestuin, blogs lezen en naar de sportschool, maar even helemaal niets…

    De eerste dag deed ik dan ook helemaal niets… Ik las lekker het laatste boek van Simone van der Vlugt, zat heerlijk buiten in de zon, fietste naar de buurtsuper in het dorp, overdacht mijn drukke volle leventje thuis en genoot, genoot, genoot! Ook van de prachtige bloemetjes van Evie (zie de foto bovenaan dit blog) die de hele week mijn huisje sierden. Dankjewel nog Evie! ’ s Middags deed ik lekker een tukkie, gewoon omdat het kon en ik flanste een snelle, maar toch lekkere maaltijd in elkaar (quinoa met groenten en kipfilet). Ik lag om 22.00 uur al in bed, een unicum...

    De volgende ochtend was ik al om 06.00 uur wakker, draaide me nog eens lekker om en sliep verder tot 07.00 uur. Om de een of andere reden ben ik meestal vroeg wakker in het bos, zijn het de zingende en fluitende vogeltjes? Lekker op het gemakkie koffie drinken en slow, slower, slowst opstarten.

    Concrete keuzes maken
    De dagen gleden voorbij… Ik mijmerde, las en contempleerde wat af. Ook schilderde ik twee muurtjes omdat ik er zin in had en niet omdat het moest en nam een aantal beslissingen ook of juist voor thuis. Meer rust inplannen en de prioriteit leggen bij mezelf en minder bij anderen…

    Daarom maakte ik echte keuzes, concrete keuzes dus en geen ‘ we zien nog wel wat we wel en niet meer doen-keuzes’. Niet kiezen is ook een keuze, maar voor mij even niet de juiste… Zo besloot ik onder andere dat we voorlopig geen logeerpartijen en uitstapjes meer met kinderen doen die hoe dan ook niet de onze zijn. Niet omdat logeerpartijen en uitstapjes niet leuk zijn, maar omdat ze ontzettend veel tijd en energie kosten. Bovendien kosten ze ook nog eens klauwen vol geld...

    Ook gaan we dit jaar definitief niet kamperen om energie, tijd en geld te sparen.

    Volgend jaar gaan we niet naar Hongarije (dat kwam pas opeens bij mij opzetten, ja echt hè...) en niet naar Frankfurt, zodat we dan eindelijk eens tijd hebben om langer dan zes dagen naar ons huisje in het bos te gaan… (Totnogtoe zijn we nooit langer dan vijf nachtjes geweest door andere reizen en tijdgebrek ). Mocht je je afvragen of ik dit allemaal alleen beslis, het antwoord is nee. Martin en ik hebben dit allemaal al afgesproken, maar ik kom er dan altijd weer op en van terug… Martin is het er dus helemaal mee eens om vaker dingen niet te doen, want ook hij is soms ook een beetje moe van zoveel leuke dingen doen…

    Daarnaast ga ik mijn dagelijks bezigheden eens stevig onder de loep nemen en bekijken wat en waar te schrappen om weer een beetje een te behappen ‘dagprogramma’ te krijgen dat wel realistisch en haalbaar is... Ongetwijfeld zal ik hierover komende tijd meer schrijven, want een weekje rust in het bos zorgt wel weer voor enorm creatieve schrijfinspiratie ;-).

    Kiezen voor lichter leven
    Verder besloot ik dingen meer op z’n beloop te laten en vaker te zien waar het schip strandt. Dan stofzuig ik maar een keertje minder, staat er meer onkruid in de moestuin (we krijgen hoe dan ook tweewekelijks mailtjes van ons volkstuincomplexbestuur dat er te veel onkruid in onze moestuin staat, dus waarom zouden we hier serieus mee omgaan?) en verschoon ik ons bed maar eens een weekje niet. Weg met de militaire discipline, welkom rust en ruimte! Zou ik dan echt op weg zijn naar een leven dat meer in balans is; een lichter leven met minder ballast?

    Een stuk uitgeruster en aardig opgefrist kwam ik afgelopen vrijdagavond thuis. En o, wat heb ik mijn lieve mannetje en mijn te schattige poesjes gemist! Gelukkig willen en kunnen zij mij heel veel leren op het gebied van nietsdoen en contemplatie… Het werd dan ook een heerlijk rustig weekend met z’n allen op de bank thuis in Dordrecht!

    Reageren op dit blog?
    Reageren op dit blog kan niet anoniem. Vermeld even je naam en/of je initialen. Anonieme reacties plaats ik niet.

    Facebook
    Consuminderen met Plezier ook op Facebook volgen? Klik hier en like..